மற்ற மொழிகளில் இந்த ஃபத்வாவிற்கு:

மூல ஃபத்வா (உருது)

মাওলানা সাদ সাহেব সম্পর্কে দারুল উলুম দেওবন্দের ২০২৩ সালের ফতোয়া

---

ஃபத்வா

[கேள்வி (பக்கம் 1)]

بسم اللہ الرحمن الرحیم

"அளவற்ற அருளாளன், நிகரற்ற அன்புடையோன் அல்லாஹ்வின் திருப்பெயரால்."

பெறுநர்: மதிப்பிற்குரிய மவுலானா முஃப்தி அபுல் காசிம் ஸாஹிப் நுமானி தாமத் பரகாத்துஹும் மற்றும் தார்உல் உலூம் தியோபந்தின் மதிப்பிற்குரிய முஃப்திமார்கள்

அனுப்புநர்: மத்தியப் பிரதேசம் மற்றும் போபாலின் உலமாக்கள்

அஸ்ஸலாமு அலைக்கும் வரஹ்மத்துல்லாஹி வபரகாத்துஹு

தப்லீகி ஜமாஅத்தின் புகழ்பெற்ற, உயர்பதவி வகிக்கும் பொறுப்பான ஒரு நபரிடம் அறியாமையின் அளவு நாளுக்கு நாள் அதிகரித்து வருவதைத் தங்களது கருணைமிக்க கவனத்திற்குக் கொண்டு வர விரும்புகிறோம். இந்த ஆண்டு ரமழானுக்கு முன்னர், 2022ஆம் ஆண்டு போபால் இஜ்திமாவில் அவர் ஆற்றிய சர்ச்சைக்குரிய கூற்றுகளை நாங்கள் தங்களிடம் சமர்ப்பித்திருந்தோம். தாங்கள் கவலைகளை வெளிப்படுத்தினீர்கள்; எனினும், எழுத்துப்பூர்வமான பதில் எதுவும் கிடைக்கவில்லை. இப்போது, 2023ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் இதே போன்ற சர்ச்சைக்குரிய கூற்று ஆற்றப்பட்டது. இந்தச் சர்ச்சைக்குரிய கூற்று உலமாக்களையும் மத்ரஸாக்களின் நிர்வாகிகளையும் குழப்பத்தில் ஆழ்த்தியுள்ளது. இந்த நபர் உலகம் முழுவதிலுமுள்ள உலமாக்களுக்கும் மஷாயிக்குகளுக்கும் சவால் விடுத்திருப்பதைக் கண்டு நாங்கள் ஆச்சரியமடைந்தோம். அவருடைய சரியான வார்த்தைகள் பின்வருமாறு:

தற்போதைய பொறுப்பாளர் 29 ஏப்ரல் 2023 அன்று ஆற்றிய கூற்று

"தூய நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களும் அவர்களுடைய வாரிசுகளும், தங்களுக்கு வந்த செல்வத்தை நிராகரிப்பதையும், தங்கள் மார்க்கப் பணிகளுக்காக வழங்கப்பட்ட செல்வத்தை ஏற்காமல் இருப்பதையும் ஒரு பழக்கமாகக் கொண்டிருந்தனர். ஸஹாபாக்கள் (நபிகள் நாயகம் (ஸல்) அவர்களின் தோழர்கள்) ஊதியம் என்பதைப் பற்றியே அறிந்திருக்கவில்லை. இந்தச் சேவைகளிலிருந்து நாம் எப்படி லாபம் ஈட்டுவது? தங்கள் மார்க்கப் பணிகளிலிருந்து லாபம் ஈட்டுவது சாத்தியம் என்று அவர்கள் ஒருபோதும் நினைத்ததில்லை.

இன்றைய மக்கள் தாங்கள் செய்யும் எந்த மார்க்கப் பணிக்கும் ஊதியம் பெறுவதைப் பழக்கமாகக் கொண்டுள்ளனர்; அவசியம் இல்லாத போதும் கூட; தன்னிறைவு பெற்றிருக்கும் போதும் கூட! ஸஹாபாக்கள் தேவையில் இருந்தபோதிலும் மார்க்கத்திற்குப் பணியாற்றினர். அவர்கள் ஒருபோதும் ஊதியத்தை ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. இன்று, இந்தக் காலகட்டத்தில், இது மக்களின் ஒரு பழக்கமாகி விட்டது.

தீன் (மார்க்கம்) பற்றிய அறிவுள்ள ஒரு அறிஞர் வணிகம் செய்வது, தீன் பற்றிய அறிவு இல்லாமல் வணிகம் செய்வதைவிட சிறந்தது என்று நான் நம்புகிறேன். ஒரு அறிஞருக்கு ஹதீஸ் தெரியும். எனவே எந்த மார்க்கப் பணிக்கும் பொறுப்பில்லாத ஒரு சாதாரண அறியாத நபரைவிட, ஒரு அறிஞரும் பிரச்சாரகரும் வணிகம் செய்வது மிகவும் முக்கியமானதும் அவசியமானதுமாகும். ஆனாலும் இன்று, அவர்கள் வணிகம் செய்ய வேண்டிய அவசியமில்லை என்று நாம் கூறுகிறோம்! இந்த எண்ணம் எங்கிருந்து வந்தது? உலகியல் நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுவது மஷாயிக்குகள், அறிஞர்கள், முஹத்திதீன்கள் மற்றும் பிரச்சாரகர்களின் தீனில் இடையூறை ஏற்படுத்தும் என்ற எண்ணம் எங்கிருந்து வந்தது? வணிகம் செய்வது அவர்களுடைய தீன் பணிக்கு ஆதரவளிக்கும் என்று நான் கருதுகிறேன். அவர்கள் சந்தையில் அமர்ந்து, நடைமுறையில் வணிகம் செய்வது எப்படி என்பதை உம்மத்திற்குக் காண்பிப்பார்கள். இக்காலத்தில், முஸ்லிம் அல்லாதவர்களைப் போலவே, முஸ்லிம்களும் அறிஞர்கள் மற்றும் மார்க்க குருமார்களுடன் வணிகம் செய்வதைக் கெட்டதாகக் கருதுவது வருந்தத்தக்கது.

வணிகம் செய்வது அல்லது ஏதேனும் உலகியல் செயல்பாடுகளில் ஈடுபடுவது தீங்கு விளைவிக்கும் என்று கூறுபவர்களுக்கு, நான் முக்கியப் புள்ளியை விளக்கியுள்ளேன். ஒரு மார்க்க ஆசிரியருக்கும் அறிஞருக்கும் வணிகம் செய்வது, அறிஞர் அல்லாதவரைவிட மிகவும் முக்கியமானதும் அவசியமானதுமாகும். இரண்டு காரணங்கள் உள்ளன.

அவருடைய மார்க்கப் பணிகள் மக்லூக் (அல்லாஹ்வின் படைப்பினங்கள்) மற்றும் பிற விஷயங்களைக் கருத்தில் கொண்டு செய்யப்பட வேண்டும் என்பதற்காகவே. நான் இங்கே சொல்வது மிகவும் முக்கியமான ஒரு விஷயம்! அபூபக்ர் சித்தீக் (ரலி) அவர்களின் செயல், ஒரு கலீஃபாவாக இருந்தபோதும் அவர்கள் வணிகம் செய்ய முயற்சித்தார்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது. அனைத்து முஸ்லிம்களின் அமீராக இருப்பதை நினைத்துப் பாருங்கள். எத்தனை பணிகள் அவர்களுடைய பொறுப்பில் இருக்கும்? எனினும், இத்தனை பணிகளுக்கு இடையேயும் வணிகம் செய்வதை அவர்கள் தங்கள் கலீஃபா பதவிக்குத் தடையாகவோ தீங்காகவோ கருதவில்லை. இது ஏன் ஒரு பிரச்சனையாக இருக்க வேண்டும்? அவர்கள் தங்கள் (கலீஃபா) பணியையும் செய்கிறார்கள், தங்கள் வணிகத்தையும் செய்கிறார்கள். இதனால்தான் நான் இதைச் சொல்கிறேன்.

முஸ்லிம்களுக்கு உலகியல் துறைகளுடன் நடைமுறை தொடர்பு இருக்க வேண்டும். வெறுமனே புத்தகங்களைப் படிப்பது நமது தீனுக்குப் போதுமானது என்று நான் கருதவில்லை. புத்தகங்களைப் படிப்பது நடைமுறைக் கல்வி அல்ல. கற்றலின் நடைமுறை அல்லாத அம்சங்களை நாம் மட்டுப்படுத்தியிருக்கிறோம் என்பதைப் புரிந்து கொள்ளுங்கள். புத்தகங்களைப் படிப்பது வரம்புக்குட்பட்ட, நடைமுறை அல்லாத ஒரு கல்வியாகும். ஹழ்ரத் உமர் (ரலி) அவர்களின் காலத்தில், வணிகம் செய்வது எப்படி என்பதற்கும் அதன் சட்டதிட்டங்களுக்குமான ஒரு தேர்வில் தேர்ச்சி பெறாமல் யாருக்கும் ஒரு கடையைத் திறக்க அனுமதி இருக்கவில்லை. மதீனாவில் கடைகள் திறக்க அனுமதி அளிப்பதன் மூலம், முஸ்லிம்களுக்குத் தொழுகை மற்றும் நோன்பு நோற்பது எப்படி என்பதைக் கற்பிக்க விரும்புகிறோம், அவர்களுக்கு இஸ்லாமிய வணிகத்தைக் காட்ட விரும்புகிறோம், மேலும் மதீனாவில் இஸ்லாமிய வணிகத்தை வந்து பாருங்கள் என்று விரும்புகிறோம். எனவே, (மார்க்கப் பணியாளர்களுக்கு ஊதியம் வழங்கப்படுவது என்ற) எண்ணம் ஆசிரியருக்கும் மாணவருக்கும் இருவருக்குமே தவறானது என்று நான் கூறுகிறேன்.

யாரேனும் ஒருவர் தங்கள் தேவைகளுக்கு உத்தரவாதம் அளிப்பதன் மூலம், ஆசிரியர் மற்றும் மாணவர் இருவருடைய முஜாஹதா (போராட்டம்) பலவீனமடையும். ஆசிரியர் மற்றும் மாணவர் இருவருடைய முஜாஹதாவும் குறைபாடு உடையதாகிவிடும். எல்லாம் சரியாக இருப்பதாகத் தோன்றுவதில் ஆசிரியரும் மாணவரும் மகிழ்ச்சியடைவார்கள். செல்வந்தர்கள் நமது தேவைகளைக் கவனித்துக் கொள்கிறார்கள், அப்படியென்றால் நாம் ஏன் ஏதாவது செய்ய வேண்டும்? (அதாவது, நாம் ஒரு தளர்வான அணுகுமுறையைக் கொண்டிருக்கலாம்). முஜாஹதா இல்லாதபோது, மற்றவர்களைச் சார்ந்திருப்பது இயல்பாகி விடுகிறது. உண்மையான முஜாஹதாவிற்கான எந்த அழைப்பும் அவர்களுடைய வாழ்வாதாரத்திற்கு அச்சுறுத்தலாகக் கருதப்படும் அளவிற்கு இது சென்றுவிட்டது. எனவே அவர்கள் அதை நிராகரிக்கிறார்கள்.

கல்வி மற்றும் கற்றலுக்காக தன்னிறைவு பெற்றிருப்பது ஸஹாபாக்கள், கலீஃபாக்கள் மற்றும் நபிமார்களின் பண்பு என்று நாங்கள் உறுதியாக முடிவு செய்கிறோம். இது ஒரு அவசியம் மட்டுமல்ல, ஒரு பண்பும் ஆகும். எனவே நபிமார்கள் வணிகம் செய்தது ஒரு பண்பு என்பதை நான் வலியுறுத்திச் சொல்கிறேன். ஒவ்வொரு நபியும் ஒரு தொழிலை மேற்கொண்டுள்ளார். நபிமார்கள் கொல்லர்களாகவும் தச்சர்களாகவும் இருந்திருக்கிறார்கள். இக்காலத்தில் தீயது எனக் கருதப்படுவதை நபிமார்கள் செய்திருக்கிறார்கள். கற்பித்தல் மற்றும் கற்றலுடன் சேர்த்து, முறையான வணிகம் செய்வதைக் கூட ஒரு குறையாகக் கருதும் அளவிற்கு நாம் இன்று வந்து சேர்ந்துள்ளோம்.

[தற்போதைய பொறுப்பாளரின் கூற்று முடிவு]

---

அன்புள்ள மதிப்பிற்குரிய சகோதரர்களே,

இந்தக் கூற்றுகள் மிகவும் தவறாக வழிநடத்துவனவாகத் தோன்றுகின்றன. இந்தக் கூற்றில், தற்போதைய பொறுப்பாளர் தான் ஒரு அர்ப்பணிப்புள்ள தாயீ (எனவே பின்பற்றப்பட வேண்டிய ஒருவர்) என்ற எண்ணத்தை பொது மக்களிடையே வெளிப்படையாக ஏற்படுத்துகிறார். இதனால்தான் அறிஞர்கள் அவரை எதிர்க்கின்றனர். முந்தைய ஃபத்வா ஒன்றை வெளியிடுவதன் மூலம் தாங்கள் (தார்உல் உலூம் தியோபந்த்) ஒரு பெரிய அடி எடுத்து வைத்தீர்கள். மற்றொரு எழுத்தில், அவர்கள் ஒரு புதிய பிரிவை உருவாக்க முயற்சிப்பது போல் இருக்கிறது என்று தாங்கள் எழுதியுள்ளீர்கள்.

தார்உல் உலூம் தியோபந்தின் எதிரிகளான சிலர், தார்உல் உலூம் தியோபந்திற்கும் நமது அகாபிர்களுக்கும் (புகழ்பெற்ற பெரியோர்களுக்கும்) எதிராக அபத்தமான குற்றச்சாட்டுகளை முன்வைக்கத் தொடங்கியுள்ளனர். அவர்கள் பல குற்றச்சாட்டுகளை முன்வைக்கும் ஒரு பிரச்சாரத்தைத் தொடங்கியுள்ளனர். இந்தப் பொய்யான குற்றச்சாட்டுகள் அனைத்திற்கும் மத்தியிலும், உண்மையின் விஷயங்களில் யாராலும் பாதிக்கப்பட முடியாத தார்உல் உலூம் தியோபந்தின் மீது எங்களுக்கு முழு நம்பிக்கை உள்ளது.

அவருடைய மற்ற சர்ச்சைக்குரிய உரைகளை நாங்கள் தங்களுக்கு அனுப்பியுள்ளோம். அவருடைய சில கூற்றுகளில், அவர் நபிமார்களை (அலை) அவமதித்தும் மரியாதைக் குறைவாகவும் நடந்துகொண்டுள்ளார்; மேலும் சில கூற்றுகளில், தார்உல் உலூம் கல்வி முறையும் இன்றைய தஅவாவும் சுன்னாவிலிருந்து வழிவிலகிவிட்டதாக அவர் கூறுகிறார்.

எனவே, பின்வரும் கேள்விக்கான பதில்களை நாங்கள் தேடுகிறோம்:

1. தற்போதைய பொறுப்பாளரின் கூற்றுகள் ஷரீஆவின்படி சரியானவையா? இத்தகைய ஒரு நபரின் கூற்றுகளைப் பரப்புவது அனுமதிக்கப்பட்டதா?
2. இத்தகைய ஒரு நபரைப் பாதுகாத்து, அவரைப் பாதுகாக்க பொய்யான வாதங்களை முன்வைப்பவர்களைப் பற்றி ஷரீஆ என்ன கூறுகிறது?
3. தார்உல் உலூம் தியோபந்த் தப்லீக் பணிக்கு எதிரானது என்று சிலர் பொதுமக்களிடையே பரப்பி வருகின்றனர். தார்உல் உலூம் தியோபந்த் உண்மையிலேயே தப்லீகி ஜமாஅத்தை எதிர்க்கிறதா?

[இந்த 3 கேள்விகளுக்கான தியோபந்தின் பதில்களுக்குச் செல்ல]

இந்தக் கேள்விகளுக்குத் தெளிவான பதில்களை நாங்கள் தேடுகிறோம். தார்உல் உலூம் தியோபந்திடமிருந்து ஒரு அதிகாரப்பூர்வமான நிலைப்பாடு இல்லாததால், இந்தப் புதிய கருத்தியலை எதிர்கொள்வது எப்படி என்பதில் அறிஞர்கள் கடும் சிரமங்களையும் வழிகாட்டுதல் இன்மையையும் எதிர்கொண்டு வருவதையும் தாங்களின் கவனத்திற்குக் கொண்டு வர விரும்புகிறோம். பலவிதமான, முரண்பட்ட கருத்துகள் எங்கும் பரப்பப்பட்டு வருகின்றன. எனவே இந்தக் கேள்விகளுக்கும் விளக்கங்களுக்குமான பதில்களை நாங்கள் தேடுகிறோம், மேலும் எங்கள் தரப்பில் ஏதேனும் தவறுகள் இருந்தால் எங்களைத் திருத்துங்கள். வஸ்ஸலாம்.

(உலமாக்களின் கையொப்பங்கள்)

ஃபத்வா பதில் (பக்கம் 3)

بسم اللہ الرحمن الرحیم

"அளவற்ற அருளாளன், நிகரற்ற அன்புடையோன் அல்லாஹ்வின் திருப்பெயரால்."

தார்உல் உலூம் தியோபந்தின் தாருல் இஃப்தாவின் ஃபத்வா

தற்போதைய பொறுப்பாளரின் கருத்தியல் குறித்து, (31 ஜனவரி 2018 அன்று வெளியிடப்பட்ட) எங்களது கடைசி ஃபத்வா/எழுத்தை மேற்கோள் காட்டி:

"தார்உல் உலூமின் நிலைப்பாட்டில் வெளிப்படுத்தப்பட்ட அறிவார்ந்த வழிகேடு குறித்த கவலைகளைப் புறக்கணிக்க முடியாது. ருஜூஉ செய்வதற்கான பல முயற்சிகளுக்குப் பிறகும் கூட, தற்போதைய பொறுப்பாளர் தொடர்ந்து புதிய சர்ச்சைக்குரிய கூற்றுகளை ஆற்றி வருவதை நாங்கள் கவனித்துள்ளோம். தஅவா குறித்த அவருடைய குறிப்பிட்ட கருத்துகளில், அதே சுயமாக வடிவமைத்த இஜ்திஹாத், தவறான வாதங்கள் மற்றும் ஷரீஆ நூல்களின் தவறான விளக்கம் ஆகியவை மேலோங்கி நிற்கின்றன. இதன் காரணமாக, தார்உல் உலூமின் பணியாளர்கள் மட்டுமல்லாமல், மற்ற அனைத்து ஹக் அறிஞர்களும் (நேர்மையான அறிஞர்களும்) அவருடைய கருத்தியலை கடுமையாக எதிர்க்கின்றனர்.

கடந்த கால மாபெரும் அறிஞர்களின் வழிமுறைகளிலிருந்து (அல்லாஹ்வின் அருள் அவர்கள் மீது உண்டாகட்டும்) சிறிதளவு வழிவிலகுவது கூட கடுமையான தீங்கானது என்று நாங்கள் நம்புகிறோம். அவர் தன் கூற்றுகளில் கவனமாக இருந்து, தன் முன்னோர்களின் வழியைப் பின்பற்ற வேண்டும். ஷரீஆ நூல்களிலிருந்து தனிப்பட்ட இஜ்திஹாத்களைச் செய்வதில் அவர்கள் ஒருபோதும் கவனக்குறைவாக இருந்ததில்லை. அல்லாஹ் நம்மைக் காப்பாற்றுவானாக. இந்தத் தூரமான இஜ்திஹாத்களிலிருந்து, அவர்கள் அஹ்லுஸ் சுன்னா வல் ஜமாஅத்திலிருந்தும், குறிப்பாக முன்னோர்களின் (சலஃப்) மார்க்கத்திலிருந்தும் வேறுபட்ட ஒரு புதிய பிரிவை உருவாக்க முயல்வது போல் தோன்றுகிறது."

(31 ஜனவரி 2018 அன்றைய தார்உல் உலூம் தியோபந்தின் ஃபத்வாவிலிருந்து எடுக்கப்பட்டது)

---

மேலே கூறப்பட்ட கட்டுரை வெளியிடப்பட்டதிலிருந்து இதுவரை, பல்வேறு தார்உல் உலூம்களிடமிருந்து அவ்வப்போது எங்களுக்குப் புகார்கள் வந்து கொண்டிருக்கின்றன. இந்தப் புகார்களிலிருந்து, இது தவறான இஜ்திஹாத் மற்றும் தீன் (மார்க்கம்) மற்றும் ஷரீஆ (இஸ்லாமிய சட்டங்கள்) பற்றிய தவறான புரிதலின் விஷயம் என்று சுருக்கமாகக் கூறலாம். இது வெறுமனே தற்போதைய பொறுப்பாளர் தவறான ஊக்கமூட்டல்களை (அதாவது, ஃபழாயில் அல்லது தக்வாவை அடிப்படையாகக் கொண்ட அறிவுரை) வழங்குவதன் விஷயம் மட்டுமல்ல. போபாலின் அறிஞர்களால் எங்களுக்கு அனுப்பப்பட்ட அவருடைய சமீபத்திய கூற்றுகளின்படி (13 மே 2023 அன்றைய ஃபஜ்ர் பயானின் போதான அவருடைய கூற்று உட்பட), தற்போதைய பொறுப்பாளர் தொடர்ந்து தன்னுடைய திரிபுபட்ட பார்வையையும் தானே உருவாக்கிய கருத்துகளையும் வலியுறுத்துவதாகத் தெரிகிறது. பேச்சின் ஒரு பகுதியை ஓரளவு தவறாகப் புரிந்துகொள்வதன் (அதாவது, இது சூழலிலிருந்து எடுக்கப்பட்ட ஒரு பேச்சு அல்ல) விஷயம் அல்ல என்ற தார்உல் உலூம் தியோபந்தின் நிலைப்பாட்டை இது நிரூபிக்கிறது.

மாறாக, இது சிந்தனையின் வக்கிரமாகும், அறிவின்மையாகும், தகுதி இல்லாத போதிலும் துணிச்சலான இஜ்திஹாத்களையும் அனுமானங்களையும் செய்வதாகும். இதனால்தான் தொடர்ச்சியான திரிபுகள் தொடர்வதைக் காண்கிறோம். இதைவிட ஆபத்தானது, அவருடைய பின்பற்றுபவர்களின் ஆதாரமற்ற வாதங்களும் சமூக ஊடகங்களில் தவறான கருத்தியல்களைப் பரப்புவதும் ஆகும். அவர்கள் இதை மிகவும் பகிரங்கமாக்கி, தார்உல் உலூமின் மீது தேவையற்ற குற்றச்சாட்டுகளுக்கு மேல் குற்றச்சாட்டுகளை முன்வைக்கும் ஒரு பிரச்சாரத்தைத் தொடங்கியுள்ளனர்.

இதுவரை நாங்கள் அவர்களைப் புறக்கணித்து வந்துள்ளோம்.

எனினும், மஸ்ஜிதுகளிலும் மக்கள் மத்தியிலும் அறியாமை பரப்பப்பட்டு, மாபெரும் அறிஞர்கள் முற்றிலும் தவறு செய்தனர் என்று அவதூறாகக் கூறப்பட்டு, 'ஸஹாபாக்களின் வாழ்க்கை' என்ற போர்வையின் கீழ் குர்ஆனையும் சுன்னாவையும் திரிபுபடுத்திய புரிதல் முன்வைக்கப்படும் போது, உம்மத்தை வழிகேட்டிலிருந்து காப்பாற்ற ஒரு சரியான, தெளிவான நிலைப்பாட்டை முன்வைப்பது தவிர்க்க முடியாத ஒரு பொறுப்பாகிறது.

கேள்வியில் மேற்கோள் காட்டப்பட்ட 29 ஏப்ரல் 2023 அன்றைய தற்போதைய பொறுப்பாளரின் கூற்று குறித்த எங்களது விரிவான ஆய்வை வழங்குவதற்கு முன், மார்க்கப் பணிகளில் ஈடுபடும் மக்களைப் பற்றி அவர் முன்வைத்த கருத்து, அவர் இந்த வழிகேட்டை முன்வைப்பது இதுவே முதல் முறை அல்ல என்பதைக் குறிப்பிடுவது அவசியம். ஆம், தார்உல் உலூம் தியோபந்தாலும் மற்ற அஹ்லுல் ஹக் அறிஞர்களாலும் அவர் ஏற்கனவே எச்சரிக்கப்பட்டுள்ளார் என்பதை நாங்கள் உறுதிப்படுத்துகிறோம். எனினும், இந்த எச்சரிக்கைகள் இருந்தபோதிலும், அவர் பொது இஜ்திமாக்களில் (கூட்டங்களில்) வெவ்வேறு கோணங்களிலிருந்து தன்னுடைய திரிபுபட்ட கருத்துகளைத் தொடர்ந்து மீண்டும் கூறி வருகிறார். எனினும், அவருடைய சமீபத்திய கூற்று அவருடைய முந்தைய கூற்றுகளைவிட இன்னும் ஆபத்தானதாகும். இங்கே, அவர் அனைத்து அறிஞர்கள் மற்றும் முஹத்திதீன்களுக்கும் எதிராகக் குற்றம் சாட்டி, உலமாக்கள் மற்றும் மத்ரஸாக்களுக்கான (மார்க்கப் பள்ளிகளுக்கான) நடைமுறையிலுள்ள பொது நிதியளிப்பு முறையை இழிவுபடுத்த முயற்சித்துள்ளார்.

மார்க்கப் பணிகளில் ஈடுபடும் மக்களும் வணிகத்தில் ஈடுபட வேண்டும் என்ற எண்ணத்தை தற்போதைய பொறுப்பாளர் பொதுமக்களிடையே ஏற்படுத்தியுள்ளார். இது ஸஹாபாக்களின் (ரலி) வாழ்க்கையை அடிப்படையாகக் கொண்டது என்றும், மக்லூக்கை (அல்லாஹ்வின் படைப்பினங்களை) சார்ந்திருப்பதைத் தவிர்ப்பதற்காகவும், முஜாஹதாவை நிறைவு செய்வதற்காகவும், இஸ்லாமிய முறையில் வணிகம் செய்வதோடு மார்க்கப் பணிகளையும் ஒரே நேரத்தில் செய்வது எப்படி என்பதற்கான நடைமுறை உதாரணங்களைக் காட்டுவதற்காகவும் இதைச் செய்வதாக அவர் கூறுகிறார். மாணவர்கள், ஆசிரியர்கள் மற்றும் தீனுக்குப் பணியாற்றுவோர் பொது நிதியளிப்பு மற்றும் ஊதியம் பெறுவது தொடர்பாகப் பின்பற்றும் தற்போதைய முறை ஸஹாபாக்களின் வழிக்கு முரணானது என்ற எண்ணத்தை அவருடைய தீவிர ஊக்கமூட்டல் பொதுமக்களிடையே ஏற்படுத்தியுள்ளது.

(பக்கம் 4)

கொடுக்கப்பட்ட இந்த எண்ணமும் தோற்றமும் முற்றிலும் தவறானவை. இந்த எண்ணத்தின் அடிப்படையும் தவறானது, மேலும் இவற்றை ஸஹாபாக்களின் வாழ்க்கை மூலம் நியாயப்படுத்துவது அறியாமையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. உண்மையில், இத்தகைய மார்க்கப் பணிகளில் ஈடுபட்டிருந்த ஸஹாபாக்களுக்கு ஒரு பொது நிதியளிப்பு முறையின் மூலம் வாழ்வாதார வழிகள் வழங்கப்பட்டன. பைத்துல் மாலிலிருந்து பெறப்பட்ட நிலைநிறுத்தப்பட்ட ஒரு முறையும் உதவித்தொகைகளும் இருந்தன. தீனுக்குப் பணியாற்றுவோர் பைத்துல் மாலிலிருந்து உதவித்தொகையை ஏற்றுக்கொண்டனர்.

அல்லாமா ஐனீயின் கூற்றுப்படி, ஸஹாபாக்களின் காலத்தில், இன்னின்ன நபர்களுக்கான உதவித்தொகைகள் குறித்த விவகாரம் விவாதிக்கப்பட்டது. இதில் ஒரு ஒருமித்த கருத்து இருந்தது. வணிகம் செய்யாமல் இருப்பதற்கான முக்கியக் காரணம், வணிகமும் வர்த்தகமும் அவர்களுடைய மார்க்கப் பணிகளில் தலையிடுவதைத் தவிர்ப்பதற்காகவே.

இது ஒரு விரிவான தலைப்பாகும். இங்கே, சில குறிப்புகளை உதாரணமாக நாங்கள் முன்வைக்கிறோம்:

முதலாவதாக, தற்போதைய பொறுப்பாளர் தன்னுடைய தவறான முடிவிற்கு அடிப்படையாகக் கொண்ட அபூபக்ர் சித்தீக் (ரலி) அவர்களின் முழு சம்பவம் தொடர்பான முஹத்திதீன்களின் விளக்கங்களைப் பார்ப்பது அவசியமாகும்.

"رد أبي بكر الصديق رضي الله عنه المال قصة ردِّه رضي الله عنه وظيفته من بيت المال،أخرج البيهقي عن الحسن أن أبا بكر الصديق رضي الله عنه خطب الناس فحمد الله وأثنى عليه ثم قال: إنَّ أكيسَ الكَيْس التقوى – فذكر الحديث، وفيه: فلما أصبح غدا إِلى السوق فقال له عمر رضي الله عنه: أين تريد؟ قال: السوق، قال: قد جاءك ما يشغلك عن السوق، قال: سبحان الله، يشغلني عن عيالي قال: نفرض بالمعروف؛ قال: ويحَ عمر إِني أخاف أن لا يسعني أن آكل من هذا المال شيئاً. قال: فأنفقَ في سنتين وبعض أخرى ثمانية آلاف درهم، فلما حضره الموت قال: قد كنت قلت لعمر: إني أخاف أن لا يسعَني أن آكل من هذا المال شيئاً، فغلبني؛ فإذا أنا متُّ فخذوا من مالي ثمانية آلاف درهم وردوها في بيت المال قال: فلما أُتي بها عمر قال: رحم الله أبا بكر، لقد أتعب من بعده تعباً شديداً" (حیاۃ الصحابۃ،516/2،مؤسسۃ الرسالۃ للطباعۃ و النشر و التوزیع،بیروت)

[அரபு மொழிபெயர்ப்புப் பணி நடைபெற்று வருகிறது]

இந்தச் சம்பவம் பல்வேறு ஹதீஸ் நூல்களிலும் வாழ்க்கை வரலாறு நூல்களிலும், அதன் சொற்களில் சிறு கூட்டல்களோடும் விட்டுவிடல்களோடும் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. இந்த நூல்களிலிருந்து கிடைக்கும் முடிவு என்னவெனில், அபூபக்ர் சித்தீக் (ரலி) கலீஃபாவான பிறகு, அவர் கலீஃபாவாக நியமிக்கப்பட்ட பின்னர் ஸஹாபாக்கள் (ரலி) பைத்துல் மாலிலிருந்து அபூபக்ர் சித்தீக் (ரலி) அவர்களுக்கு ஒப்புக்கொள்ளப்பட்ட ஊதியத்தை நிர்ணயித்தார்கள். அபூபக்ர் (ரலி) அந்த ஊதியத்தை ஏற்றுக்கொண்டார்.

الفصل الأول فى أن لكل من شغل بشيء من أعمال المسلمين أخذ الرزق على شغله

ذلك، والفصل الرابع في أرزاق الخلفاء بعده ﷺ ورضى عنهم

[அரபு மொழிபெயர்ப்புப் பணி நடைபெற்று வருகிறது]

இந்தச் சம்பவத்திலிருந்து, முஸ்லிம்களின் கூட்டு மார்க்கப் பணியில் ஈடுபடும் எவருக்கும் பைத்துல் மாலிலிருந்து உதவித்தொகை பெறும் உரிமைக்கு அபூபக்ர் சித்தீக் (ரலி) ஒரு முன்னுதாரணத்தை அமைத்துள்ளார்.

உண்மையில், இந்த உரையின் மூல ஆதாரமான "சுனன் பைஹகீ"யைக் குறிப்பிட்டால், புகழ்பெற்ற முஹத்திஸ்/ஃபகீஹ் இமாம் பைஹகீ இதைத் தன்னுடைய நூலில் பின்வரும் அத்தியாயத்தின் கீழ் சேர்த்துள்ளார்:

باب ما يكره للقاضي من الشراء والبيع والنظر في النفقة على أهله و في ضيعته لئلا يشغل فهمہ_
நீதிபதி ஒருவர் வாங்குதல் மற்றும் விற்றல் செய்வதும், தன் குடும்பத்திற்கும் தன் சொத்திற்குமான செலவினங்களைக் கவனிப்பதும் விரும்பத்தகாதது (மக்ரூஹ்) என்பது இந்த அத்தியாயத்தில் கூறப்படுகிறது, ஏனெனில் இது அவரது நீதி வழங்கும் நேர்மையை பாதிக்கக் கூடாது என்பதற்காகவே._

ஒரு காழி (நீதிபதி) வேறு எந்தத் தொழிலையும் மேற்கொள்வது அல்லது வணிகத்தில் ஈடுபடுவது மக்ரூஹ் (விரும்பத்தகாதது) ஆகும். இது அவருடைய நீதி வழங்கும் நேர்மை பாதிக்கப்படாமல் இருப்பதற்காகவே. மேலும், அல்லாமா ஐனீ மற்றும் பிற முஹத்திஸ்கள், பொதுமக்களுக்கு மார்க்கப் பணிவிடை செய்யும் ஒவ்வொருவருக்கும் பைத்துல் மாலை அணுகக்கூடியதாக இருக்க வேண்டும் என்று இதே சம்பவத்தை மேற்கோள் காட்டி வாதிட்டுள்ளனர்.

(பக்கம் 5)

அல்லாமா நாபுல்ஸி, காழி கான் மற்றும் அல்லாமா இப்னு நஜீம் ஆகியோரை “ஷர்ஹ் அல்-தரீகா அல்-ஹம்து யெஹ்” எனும் நூலில் மேற்கோள் காட்டி, குர்ஆன் மற்றும் சுன்னாவைக் கற்பிப்பதிலும், முஸ்லிம்களின் கூட்டு மார்க்கப் பணிவிடையிலும் தன்னை அர்ப்பணிக்கும் எவரும் பைத்துல் மாலிலிருந்து உதவித்தொகை பெற வேண்டும் என்று கூறியுள்ளார். அவர் ஏற்கனவே பணக்காரராகவும் செல்வந்தராகவும் இருந்தாலும் அதற்கு உரிமையுடையவராவார்.

மௌலானா அஷ்ரஃப் அலீ தான்வீ ரஹ்., காழி செல்வந்தராக இருந்தாலும் கூட அவர் உதவித்தொகைக்கு உரிமையுடையவராக இருக்க வேண்டும் என்று நமது ஃபுகஹாக்கள் எழுதியுள்ளனர் எனக் குறிப்பிடுகிறார். இதற்கான காரணம், ஒரு காழிக்கு சம்பளம் வழங்கப்படாமல் அவர் பத்து ஆண்டுகள் காழியாக இருந்திருந்தால், அவருக்குப் பின் வரும் காழி ஏழையாக இருந்தால் என்ன நடக்கும் என்பதுதான். பத்து ஆண்டுகள் உதவித்தொகை வழங்கப்படாத பிறகு திடீரென வழங்கத் தொடங்கினால் சிக்கல்கள் எழக்கூடும்.

ஷெய்குல் ஹதீஸ் மௌலானா முகம்மது ஜகரிய்யா, தமது “ஃபழாயிலு தஜாரத்” எனும் நூலில் இதே சம்பவத்தை மேற்கோள் காட்டிய பிறகு, புகாரி ஷரீஃபை அடிப்படையாகக் கொண்டு, காழிகள், முஃப்திகள், ஆசிரியர்கள் போன்று முஸ்லிம் சமூகத்தின் நலனுக்காகப் பணியாற்றும் ஒவ்வொருவருக்கும் இதே நிலைமை பொருந்தும் என்று கருத்துரைத்துள்ளார். (ஃபழாயிலு தஜாரத், பக்கம் 67, மக்தபா அல்-ஷேக், கராச்சி)

அல்லாமா ஐனீ, அல்லாமா கத்தானீ, ஷெய்குல் ஹதீஸ் மௌலானா முகம்மது ஜகரிய்யா மற்றும் பிற ஹதீஸ் அறிஞர்கள் இந்தச் சம்பவம் குறித்து எழுதியிருப்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. அவர்களின் கூற்றுப்படி, முஸ்லிம் சமூகத்தின் மார்க்கப் பணிவிடையில் ஈடுபடும் எவரும் பொக்கிஷத்திலிருந்து உதவித்தொகை பெறவும், பொது நிதியுதவியை ஏற்றுக்கொள்ளவும் உரிமையுடையவர்.

இதை இன்னும் விரிவான கண்ணோட்டத்தில் வைத்துப் பார்த்தால், இமாம் பைஹகீ (ரஹ்) காழி போன்ற மார்க்கப் பணியில் ஈடுபடுவோர் வணிகம் செய்வது அருவருப்பானது (மக்ரூஹ்) என அறிவித்துள்ளார், ஏனெனில் அது அவர்களின் நியாயமான தீர்ப்பை பாதிக்கக்கூடும். இந்தச் சம்பவத்தைப் பற்றிப் பேசி, வணிகம் செய்வது தீனுக்கு அவசியமானதும் உதவிகரமானதும் ஆகும் என முடிவு செய்த தற்போதைய நபரின் கருத்துக்கு இது முற்றிலும் மாறுபட்டதாகும். மேலும் அவர், வணிகம் செய்யாமல் மார்க்கப் பணியில் ஈடுபடுவதை குறைபாடுள்ள முஜாஹதா என்று கருதி, தீனின் பணியாளர்கள் சஹாபாக்களின் வழியை மீறுகின்றனர் என்று குற்றம் சாட்டுகிறார். இது என்ன பெரிய வேறுபாடு!

ஹஸ்ரத் மௌலானா முகம்மது யூசுஃப் கந்தலவி (ரஹ்), தமது “ஹயாத்துஸ் ஸஹாபா” எனும் நூலில், சஹாபாக்களின் உலகப் பற்றின்மையை (அதாவது, உலக இன்பங்களில் ஆர்வமின்மையை) எடுத்துரைக்க இந்தச் சம்பவத்தை ஒரு தனி அத்தியாயத்தின் கீழ் சேர்த்துள்ளார். அபூபக்ர் (ரலி) தமது இலாபகரமான வணிகத்தை விட்டுவிட்டு, பைத்துல் மாலிலிருந்து மிகக் குறைந்த உதவித்தொகையில் திருப்தியடைந்தார். இது உயர்ந்த அளவிலான பற்றின்மையையும் இறையச்சத்தையும் காட்டுகிறது. ஷெய்குல் ஹதீஸ் ஹஸ்ரத் மௌலானா முகம்மது ஜகரிய்யாவும் சஹாபாக்களின் பற்றின்மையை விவரிக்க “ஃபழாயிலு ஆமால்” நூலில் இந்தச் சம்பவத்தை மேற்கோள் காட்டியுள்ளார் (குறிப்பு: ஃபழாயிலு ஆமால், பாகம் 1, சஹாபாக்களின் கதைகள், பக். 57, சஹாபாக்கள் அனுபவித்த பற்றின்மை மற்றும் கஷ்டங்கள் பற்றிய மூன்றாம் அத்தியாயம், அபூபக்ர் சித்தீக் (ரலி) அவர்களின் பைத்துல் மாலிலிருந்தான உதவித்தொகை).

மேலே கூறப்பட்ட விவரங்கள் போதுமானதாக இருக்க வேண்டும். எனினும், மேலும் தெளிவுக்காகவும் திருப்திக்காகவும், கைருல் குரூன் (சஹாபாக்களின் காலம்) காலகட்டத்தில் மார்க்கப் பணிவிடைகளுக்கான பொது நிதியுதவி தொடர்பாக முஹத்திஸீன்கள் மற்றும் ஃபுகஹாக்களின் வேறு சில விளக்கங்களையும் குறிப்பிடுவது பொருத்தமாகத் தோன்றுகிறது.

புகாரி ஷரீஃபில், ஷெய்கு (ரஹ்) அவர்கள் தமது வாழ்வாதாரத்தை பைத்துல் மாலிலிருந்து பெற்று வந்தனர். ஷுரைஹ் அல்-காழியும் நீதிபதியாகப் பணியாற்றியதற்காக சம்பளம் பெற்று வந்தார். அப்துல்லாஹ் பின் ஸாதி (ரலி) ஒருமுறை உமர் (ரலி) அவர்களிடம் வந்தார். உமர் (ரலி) அவரிடம் கேட்டார்: “நீங்கள் அரசுப் பணி செய்து வருகிறீர்கள், ஆனால் வழங்கப்படும் சம்பளத்தை பெறவில்லை என்று நான் செய்திகள் கேட்கிறேனே?”. அவர் (அப்துல்லாஹ் பின் ஸாதி (ரலி)) ஆம் என்று பதிலளித்தார். உமர் (ரலி) கேட்டார்: ஏன்? அவர் கூறினார், “எனக்கு போதுமான வசதி உள்ளது, எனக்கு குதிரைகள், அடிமைகள் மற்றும் பிற செல்வங்கள் உள்ளன. எனவே நான் முஸ்லிம்களுக்கு எனது சேவையை இலவசமாகச் செலவிட விரும்புகிறேன்” உமர் (ரலி) பதிலளித்தார், “அப்படிச் செய்யாதீர்கள். நானும் அவ்வாறே செய்ய நினைத்தேன், ஆனால் புனித நபிகள் நாயகம் (ஸல்) என்னைத் தடுத்துவிட்டார்கள்”.

(பக்கம் 6)

இமாம் புகாரி, “நஃபகத் அல்-கய்யிம் லில்-வக்ஃப்” எனும் அத்தியாயத்தில் ஒரு ஹதீஸைக் குறிப்பிட்டுள்ளார், அதில் புனித நபிகள் நாயகம் (ஸல்) கூறினார்கள்: “என் வாரிசுகள் ஒரு தீனாரையோ திர்ஹத்தையோ எடுத்துக்கொள்ளக் கூடாது. எனது மனைவியருக்கான ஏற்பாடுகள் மற்றும் எனது பணியாளர்கள் (விடுதலை செய்யப்பட்ட அடிமைகள்) தவிர, நான் விட்டுச் செல்லும் அனைத்தும் தர்மத்தில் செலவிடப்பட வேண்டும்”. இந்த ஹதீஸின்படி, “மிர்காத்” நூலில் முல்லா அலீ காரியும், ஷெய்குல் ஹதீஸ் மௌலானா முகம்மது ஜகரிய்யாவும், இந்தச் சம்பவம் அல்லாஹ் சுபஹானஹு வதஆலாவால் நேரடியாக நபிகள் நாயகத்திற்கு ஒதுக்கப்பட்ட பனூ நளீர் நிலத்தைக் குறிப்பதாக விவரித்துள்ளனர். குறிப்பாக, அது கைபர் நிலத்தின் ஒரு பகுதியும், கைபர் வெற்றிக்குப் பிறகு கைபர் மக்கள் பெற்ற ஃபதக் நிலத்தின் பாதியும் ஆகும். புகாரி விளக்கவுரையாளர் அல்லாமா இப்னு பத்தால், இந்த ஹதீஸில் குறிப்பிடப்பட்ட “முஃனா ஆமிலி” எனும் சொற்றொடர், நபிகள் நாயகம் (ஸல்) தமது எஞ்சிய செல்வத்தில் ஒரு பகுதியை ஆமில் அல்லது கலீஃபத்துல் முஸ்லிமீன், அதாவது முஸ்லிம்களின் சமூகப் பணியில் ஈடுபடும் நபருக்கு குறிப்பாக ஒதுக்கியதைக் குறிக்கிறது என்று எழுதியுள்ளார். இதனால், அறிஞர்கள், நீதிபதிகள், முஅத்தின்கள் போன்று அனைத்து முஸ்லிம்களின் நலனுக்காக சமூகப் பணியில் ஈடுபடும் எவரும், கலீஃபாக்களைப் போலவே பைத்துல் மாலிலிருந்து சம்பளம் பெற உரிமை அல்லது தகுதி உடையவர்கள் என்பது தெளிவாகிறது.

இப்னு கஸீர் எழுதுகிறார், உமர் (ரலி) ஒருமுறை முஸ்லிம்களிடம் உரையாற்றி கூறினார்: “நான் ஒரு வணிகர் என்றும், எனது குடும்பச் செலவுகள் எனது வணிகத்தால் ஈடு செய்யப்பட்டு வந்தன என்றும் நீங்கள் அறிவீர்கள். ஆனால், இப்போது மக்களுக்கான எனது சேவையின் காரணமாக என்னால் அவ்வாறு செய்ய முடியவில்லை. எனவே பைத்துல் மாலிலிருந்து எடுத்துக்கொள்வது குறித்து உங்கள் கருத்து என்ன?”. அலீ (ரலி) பதிலளித்தார்: “ஓ அமீருல் முஃமினீன்! உங்களுக்கும் உங்கள் குடும்பத்திற்கும் தேவையானதை நீங்கள் எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று நாங்கள் அனைத்து முஸ்லிம்களும் ஏற்கனவே ஒப்புக்கொண்டுள்ளோம்”. இவ்வாறு உமர் (ரலி) பைத்துல் மாலிலிருந்து சம்பளம் பெறத் தொடங்கினார். இந்த ஹதீஸில், முஸ்லிம்களின் கூட்டுப் பணியில் ஈடுபடும் எவரும் பைத்துல் மாலிலிருந்து உதவித்தொகைக்கு உரிமையுடையவராக இருக்க வேண்டும் என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது என்று இப்னு கஸீர் எழுதுகிறார்.

ஹஸ்ரத் மௌலானா ஃபக்ருல் ஹசன் கோங்கோஹி, “குத்ஸ் ஸுரா ஹாஷியா அபூ தாவூத்” நூலில், முஸ்லிம் சமூகத்திற்கு வழங்கப்படும் அனைத்து வகையான மார்க்கப் பணிவிடைகளுக்கும் - கற்பித்தல், காழியாக (நீதிபதியாக) இருத்தல் போன்றவற்றிற்கும் - பைத்துல் மாலிலிருந்து சம்பளம் பெறுவது அனுமதிக்கப்பட்டதாகும் என்பதை இந்த ஹதீஸிலிருந்து தெளிவாகக் காண முடியும் என எழுதுகிறார். எனவே, (எடுத்துக்காட்டாக) பணிமிகுந்த ஒரு இமாமுக்கு பைத்துல் மாலிலிருந்து உதவித்தொகை வழங்குவது அவசியமாகும்.

அல்லாமா பர்காவி ஹனஃபி, தமது புகழ்பெற்ற நூலான “அல்-தரீகா அல்-முஹம்மதியா”வில் இந்த விஷயம் குறித்து ஒரு அத்தியாயத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளார்:

الفصل الثاني في التورع والتوقي من طعام أهل الوظائف من الأوقاف أو بيت المال الخ

அவரது கூற்றுப்படி, சந்தேகத்தின் அடிப்படையிலோ அதன் தூய்மையை ஐயுறுவதாலோ பைத்துல் மாலின் உதவித்தொகையைத் தவிர்ப்பது அறியாமையாகும். அத்தியாயத்தின் இறுதியில், ரஷீதுன் கலீஃபாக்களின் காலத்தில் பைத்துல் மாலிலிருந்து உதவித்தொகை வழங்கப்பட்டது தெளிவாக நிலைநிறுத்தப்பட்டிருந்தது என்று அவர் எழுதியுள்ளார்.

لا فرق بين الوقف و بیت المال وبين غيرهما من المكاسب في الحل والطيب إذا روعي شرائط الشرع ولا في الحرمة والخبث إذا لم تراع بل الأولان أشبه وأمثل في زماننا

பைத்துல் மால், நன்கொடைகள் அல்லது பிற வாழ்வாதார ஆதாரங்களுக்கு இடையே வருமானத்தின் தூய்மையில் எந்த வேறுபாடும் இல்லை, அதாவது பைத்துல் மால் போன்றவற்றின் வருமானம் தூய்மையானது என்று கூறுவது தவறாகும்.

ஹாஃபிழ் இப்னு அப்துல் பர், “அல்-இஸ்திஆப்” நூலில் தலீல் (ஆதாரத்துடன்) மேற்கோள் காட்டி, உமர் (ரலி) ஷாம் மாகாணத்தை ஆட்சி செய்வதற்காக முஆவியா (ரலி) அவர்களுக்கு ஆண்டுதோறும் பத்தாயிரம் தீனார்கள் வழங்கி வந்தார் என்று கூறியுள்ளார். முஸ்லிம்களின் கூட்டுப் பணியில் ஈடுபடும் எவரும் பைத்துல் மாலிலிருந்து உதவித்தொகைக்கு உரிமையுடையவராக இருப்பது இஸ்லாமிய கலீஃபாக்களின் பாரம்பரிய நடைமுறையாகவே இருந்து வந்துள்ளது. இவ்வாறே காழிகளுக்கும் பைத்துல் மாலிலிருந்து உதவித்தொகை நிர்ணயிக்கப்பட்டது. உமர் (ரலி) மார்க்க ஆசிரியர்களுக்கும் உதவித்தொகை வழங்கி வந்தார் என அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

(பக்கம் 7)

அல்லாமா ஸைலயீ, “தபீன் அல்-ஹகாயக்” நூலில், காழிகளுக்கு பைத்துல் மாலிலிருந்து உதவித்தொகை வழங்கப்படுவதற்கான காரணம், முஸ்லிம் சமூகத்திற்கான அவரது சேவையின் காரணமாக அவரது வாழ்க்கை கட்டுப்படுத்தப்பட்டு, அவரால் சம்பாதிக்க இயலாமல் இருப்பதே என்று எழுதியுள்ளார். அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களே மற்றும் அவருக்குப் பின் வந்த கலீஃபாக்களும் மிகக் குறைந்த, போதுமான அளவு சம்பளத்தையே பெற்று வந்தனர்.

மாறாக, ஹாஃபிழ் சகாவீ எழுதுகிறார், நல்லொழுக்கமுள்ள சிலஃப் (முன்னோர்கள்) தமது வருமானத்தை உலமாக்கள் மற்றும் முஹத்திஸீன்களுக்காக செலவிடும் நோக்கத்திற்காக மட்டுமே வணிகம் செய்து வந்தனர். உலமாக்களும் முஹத்திஸீன்களும் இல்ம் பரப்புவதற்காக தமது வாழ்க்கையை அர்ப்பணித்திருந்ததாலும், வாழ்வாதாரம் தேடும் வாய்ப்பு அவர்களுக்கு இல்லாததாலும் அவர்கள் இதைப் புரிந்துகொண்டிருந்தனர்.

அப்துல்லாஹ் இப்னு முபாரக் ஒருமுறை ஃபழீல் இப்னு அய்யாழிடம், நீங்களும் உங்கள் தோழர்களும் (சுஃப்யான் தவ்ரி, சுஃப்யான் பின் உயைனா போன்றோரைக் குறிப்பிடுகிறார்) இல்லாதிருந்திருந்தால், நான் வணிகத்தில் ஈடுபட்டிருக்க மாட்டேன் என்று கூறினார்.

இப்னு அசாகிர் (ஹிஜ்ரி 571) தமது தாரீக் தமஸ்கஸ் நூலில், மூன்று ஆசிரியர்கள் மதீனாவின் குழந்தைகளுக்கு மார்க்கக் கல்வி வழங்கி வந்தனர் என்றும், உமர் (ரலி) அவர்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் மாதந்தோறும் உணவுக்காக பதினைந்து திர்ஹம்கள் வழங்கி வந்தார் என்றும் கூறியுள்ளார்.

அபூ உபைத் காசிம் பின் சலாம், “கிதாபுல் அம்வால்” நூலில் “அல்-ஃபர்ழு அலா தஅல்லும் அல்-குர்ஆன் வல் இல்ம்” எனும் அத்தியாயத்தில், உமர் (ரலி) தமது சில பணியாளர்களுக்கு, குர்ஆன் கற்றுக்கொள்பவர்களுக்கு உதவித்தொகை வழங்க வேண்டும் என்று எழுதியிருந்தார் எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

இந்த முஸ்லிம் வரலாற்றாசிரியர், காழி அத்தர் முபாரக்பூரி (ரஹ்) எழுதுகிறார்: புனித நபிகள் நாயகத்தின் காலத்தில், உள்ளூர் மற்றும் வெளியூர் மாணவர்கள் இருவருக்கும் உணவு மற்றும் தங்குமிட ஏற்பாடுகள் இருந்தன. நபிகள் நாயகமும் (ஸல்) சஹாபாக்களும் அவர்களைத் தமது வீடுகளுக்கு அழைத்து உணவளித்து வந்தனர். சஹாபாக்கள் நபிகள் நாயகத்தின் மஸ்ஜிதில் அவர்களுக்காக பேரீச்சம்பழங்களையும் தண்ணீரையும் வைத்திருந்தனர். அபூ ஹுரைரா (ரலி), முஆத் பின் ஜபல் (ரலி) ஆகியோர் அவர்களைப் பொறுப்பேற்றிருந்தனர். வருகை தரும் மக்களும் தூதுக்குழுக்களும் பொதுவாக தாருல்-பின்த்-ஹாரிஸ் எனும் இடத்தில் தங்க வைக்கப்பட்டனர், இது தாருல்-ஸியாஃபா என்றும் அழைக்கப்பட்டது. இது ஆறு முதல் ஏழு நூறு பேர் வரை தங்க வைக்கும் கொள்ளளவு கொண்டிருந்தது. பிலால் (ரலி) அவர்களது உணவு மற்றும் தங்குமிட ஏற்பாடுகளுக்குப் பொறுப்பாக இருந்தார். தங்குவதற்குப் பயன்படுத்தப்பட்ட மற்ற இடங்களும் இருந்தன. (குறிப்பு: கைருல் குரூனின் மார்க்கப் பள்ளிகள், பக். 142)

மற்றொரு இடத்தில், அவர் எழுதுகிறார்: “தீனைக் கற்பித்தலும் கற்றலும் பொதுவான வழக்கமாக மாறியபோது, நகரங்கள், கிராமங்கள், பாலைவனங்கள் மற்றும் பழங்குடியினரிடையே தனியார் மற்றும் தனிநபர் மதரஸாக்கள் திறக்கப்பட்டன. ஒவ்வொரு மதரஸாவும் அதற்கேற்ப ஆசிரியர்களின் வாழ்வாதாரத்தையும் ஊதியத்தையும் ஏற்பாடு செய்தது”. சிறந்த தலைமுறையினருக்கு (கைருல் குரூன்) மார்க்கப் பள்ளிகளும் கற்பித்தல் மற்றும் கற்றல் முறையும் இருந்தது.

மௌலானா அஷ்ரஃப் அலீ தான்வீ (ரஹ்), தீனுக்குப் பணியாற்றும் போது உதவித்தொகை பெறும் விஷயம் தொடர்பாக தமது புதுப்பிக்கப்பட்ட நூலான “உம்மத்தின் புரட்சி”யில் விரிவான ஆய்வு செய்துள்ளார். ஃபுகஹாக்கள் எழுதியதன் வெளிச்சத்தில் அபூபக்ர் சித்தீக் (ரலி), உமர் அல்-கத்தாப் (ரலி) மற்றும் சஹாபாக்களின் நடைமுறைகள் பற்றி அவர் விரிவாக எழுதியுள்ளார். சுருக்கம் பின்வருமாறு:

“அறிஞர்கள், மாணவர்கள் மற்றும் மார்க்கப் பணியில் ஈடுபடும் மக்களுக்கு நிதி உதவி வழங்குவது முஸ்லிம் சமூகத்திற்குக் கடமையும் அவசியமும் ஆகும். இது மக்களால் போதிய கவனம் செலுத்தப்படாத மிக முக்கியமான கடமைகளில் ஒன்றாகும். நிதி உதவி என்பது ஒரு அபராதம் செலுத்துவதைப் போன்றது என்று ஃபுகஹாக்கள் கூறியுள்ளனர். காழியின் உதாரணத்தை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். முஸ்லிம் சமூகத்திற்குச் சேவை செய்வதால் அவரது முழு வாழ்க்கையும் கட்டுப்படுத்தப்பட்டிருப்பதால், அவரது நிதி உதவி முஸ்லிம் சமூகத்தின் செல்வத்திலிருந்து, அதாவது பைத்துல் மாலிலிருந்து வர வேண்டும். இதே போன்று, அறிஞர்களுக்கும் மாணவர்களுக்கும் நிதி உதவி வழங்குவதும் முஸ்லிம் சமூகத்திற்குக் கடமையாகும். இந்த மதிப்பிற்குரியவர்கள் சமூகத்திற்காக மார்க்கப் பணியில் ஈடுபடுகின்றனர். தர்க்க ரீதியாக யோசித்துப் பாருங்கள், சமூகத்தில் ஒரு மருத்துவர் இல்லையென்றால், அந்தத் துறையில் சிலரைப் பயிற்றுவித்து, அவர்கள் தமது வாழ்வாதாரத்தைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள உறுதி செய்வது சமூகத்திற்கு அவசியம் என்பதை பொது அறிவு நமக்குக் கூறுகிறது. இல்லையெனில், முழு சமூகமும் பாதிக்கப்படும்

(பக்கம் 8)

கடந்த காலத்தில், பைத்துல் மால் அமைப்பு இருந்ததால், அதன் மூலம் முஸ்லிம் சமூகத்திடமிருந்து நிதியுதவி பெறப்பட்டது. இப்போது, பொதுவாக பைத்துல் மால் இல்லாத நிலையில், மதரஸாவிற்கோ அல்லது நேரடியாக மாணவர்கள் மற்றும் அறிஞர்களுக்கோ நிதி உதவி வழங்குவதன் மூலம் அவர்களுக்குச் சேவை செய்வதும் அவர்களுக்காக ஏற்பாடு செய்வதும் முஸ்லிம் சமூகத்தின் கடமையாகும்.

புனித குர்ஆனில் இவ்வாறு குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது:
للفقراء الذين احصروا في سبيل الله لا يستطيعون ضربا في الارض

மொழிபெயர்ப்பு: (உங்கள் தர்மங்கள் முன்னுரிமையாக இதற்காக இருக்க வேண்டும்) அல்லாஹ்வின் பாதையில் கட்டுப்பட்டு, பூமியில் பயணிக்க இயலாத ஏழைகளுக்காக

குர்ஆனின் இந்த வசனம் நமது வாதத்திற்கு தெளிவான ஆதாரமாகும். “லில்” எனும் லாம் எழுத்து உரிமையைக் குறிக்கிறது. “அஹ்ஸரூ” எனும் சொல் தமது மார்க்கப் பணிவிடைகளுக்குக் கட்டுப்பட்டவர்களைக் குறிக்கிறது. “ஃபீ ஸபீலில்லாஹ்” (அல்லாஹ்வின் பாதையில்) எனும் சொற்றொடர் மாணவரையும் இதில் அடங்குவதைக் குறிக்கிறது. “லா யஸ்தத்தீஉன தர்பா” என்பது சம்பாதிக்கும் வாய்ப்பு இல்லாதவர்களைக் குறிக்கிறது. இவை அனைத்தையும் வைத்துப் பார்க்கும்போது, மாணவர்களும் அறிஞர்களும் நிதி உதவிக்கு உரிமையுடையவர்களாக இருக்க வேண்டிய நிலையில், அவர்களைத் தமது சொந்த வாழ்வாதாரத்தை நிர்வகிக்கச் சொல்வது வினோதமானதாகும்.

இமாம் ஷாஃபிஈயின் கருத்துப்படி, இது முஸ்லிம் சமூகத்திற்குக் கடமையாக இருப்பதால் இது குறித்து ஃபத்வா வழங்க வேண்டிய அவசியமில்லை. ஹனஃபி மத்ஹபில், இது சேவைக்கான கட்டாய அபராத செலுத்துதலாகக் கருதப்படுகிறது. உலமாக்கள் ஒரு தனி வேலையில் (அல்லது வணிகத்தில்) ஈடுபட வேண்டும் என்ற கருத்து ஏற்றுக்கொள்ள முடியாதது. தமது வாழ்வாதாரம் தேடுவதில் ஈடுபடும் ஒருவரால், அதிலிருந்து விடுபட்டிருக்கும் ஒருவரைப் போல் தீனுக்கு திறம்பட சேவை செய்ய இயலாது. இது அனுபவத்தால் நிரூபிக்கப்பட்டதாகும், இதை யாரும் மறுக்க முடியாது. குர்ஆனும் “லா யஸ்தத்தீஊன்” எனும் சொற்றொடரைப் பயன்படுத்துகிறது, இது அவர்கள் உடல் ரீதியாக இயலாமை உடையவர்கள் அல்ல என்பதைக் குறிக்கிறது. மாறாக, அவர்கள் பெருமளவில் தீனின் சேவையில் ஈடுபட்டிருந்தனர். (உம்மத்தின் சீர்திருத்தம்: 190/2 முதல் 193 வரை, ஜகரிய்யா, தியோபந்த், ஹஸ்ரத் அஷ்ரஃப் அலீ தான்வீ அவர்களின் மூல வார்த்தைகளை மேற்கோள்களின் கீழ் காணவும்)

ஹஸ்ரத் அஷ்ரஃப் அலீ தான்வீ ஒரு பிரசங்கத்திலும் கூறினார்: “”லில்ஃபுகராஉ அல்லதீன உஹ்ஸிரூ ஃபீ ஸபீலில்லாஹ், லா யஸ்தத்தீஊன தர்பன் ஃபில் அர்ழ்” எனும் இந்த வசனத்திலிருந்து, அத்தகைய குழு எந்த வாழ்வாதார வழிமுறையிலும் ஈடுபடக்கூடாது என்று பெறமுடியும். “லா யஸ்தத்தீஊன தர்பன் ஃபில் அர்ழ்” எனும் சொற்றொடர், உலமாக்கள் (மார்க்க அறிஞர்கள்) தமது நிதித் தேவைகளுக்கு “இயலாமை” உடையவர்கள் என்பதில் இந்த விஷயத்தில் எந்த சந்தேகமும் இல்லை என்பதைக் குறிக்கிறது. ஒரு மனிதனால் ஒரே நேரத்தில் இரண்டு வேலைகளைச் செய்ய முடியாது, குறிப்பாக முழுநேர ஈடுபாடு தேவைப்படும் வேலையை, என்பது இதன் மறைமுகப் பொருளாகும்.” (அல்-இல்ம் வல் உலமா, பக். 161, அறிவின் உரிமைகள் என்பதன் குறிப்புடன், பக். 15)

பொக்கிஷத்திலிருந்து ஒரு அரசன் பெறும் சம்பளத்திற்கும் மதரஸாக்களில் பணிபுரிபவர்களுக்கும் இடையிலான ஒற்றுமை குறித்து, மதிப்பிற்குரிய அஷ்ரஃப் அலீ தான்வீ கூறுகிறார்:

“ஒரு அரசன் பொக்கிஷத்திலிருந்து பணம் பெற வேண்டியிருக்கிறது, ஏனெனில் அவர் தமது நாட்டின் பணிக்குக் கட்டுப்பட்டிருக்கிறார், ஏனெனில் நாடு ஆட்சி செய்ய ஒப்புக்கொள்பவர்தான் அரசன். எனவே அவர் நாட்டின் அரச பொக்கிஷத்திலிருந்து தன்னைத் தக்கவைத்துக்கொள்ள வேண்டும். இப்போது, “பொக்கிஷம்” என்றால் உண்மையில் என்ன என்பதைப் புரிந்துகொள்ள முயற்சி செய்யுங்கள். உண்மையில், “பொக்கிஷம்” என்பது நாடு முழுவதிலிருந்தும் திரட்டப்பட்ட நன்கொடைகளைத் தவிர வேறொன்றும் இல்லை, எடுத்துக்காட்டாக ஸைத்திடமிருந்து ஒரு காசு, அம்ருவிடமிருந்து ஒரு காசு, பக்ரிடமிருந்து ஒரு காசு. இவை அனைத்தும் “பொக்கிஷம்” எனப்படும் ஒரு பெட்டகத்தில் சேமிக்கப்படுகின்றன. உண்மையில், அரசன் தனது ஈட்டுத்தொகையைப் பெறும் நன்கொடைகளும் நாட்டின் பங்களிப்புகளும் தவிர அது வேறொன்றும் இல்லை. “பொக்கிஷம்” எனும் சொல்லைப் பயன்படுத்துவதால் மட்டுமே அது கண்ணியமானதாகத் தோன்றுகிறது. மக்கள் அதை ‘அரச பொக்கிஷம்’ என்று அழைக்கிறார்கள், ஆனால் உண்மையில் அது நாட்டின் பங்களிப்புகளைத் தவிர வேறொன்றும் இல்லை. உலமாக்களுக்கான ஈட்டுத்தொகைக்குப் பயன்படுத்தப்படும் நிதியளிப்பு முறையும் இதே முறையாகும்.” (அல்-இல்ம் வல் உலமா, பக். 129, தப்லீக் 72/20 என்பதன் குறிப்புடன், இன்ஸ்டிடியூட் ஆஃப் அஃபாதாத் அஷ்ரஃபியா, லக்னோ)

இந்தத் தெளிவுபடுத்தல்கள் அனைத்தும், மார்க்கப் பணிவிடைகளில் ஈடுபடுபவர்களை ஆதரிப்பது பொதுவாக அனைத்து முஸ்லிம்களின் பொறுப்பாகும் என்பதைத் தெளிவுபடுத்துகின்றன. அத்தகைய நிதி உதவியை ஏற்றுக்கொள்வது அனுமதிக்கப்பட்டது மட்டுமல்ல, ஷரீஅத்தின் ஒரு தேவையும் ஆகும். இது சஹாபாக்களின் காலத்தில் நிலைநிறுத்தப்பட்டதைப் போலவே இந்தக் காலகட்டத்திலும் பரிந்துரைக்கப்படுகிறது.

(பக்கம் 9)

நல்லொழுக்கமுள்ள முன்னோர்கள் (சிலஃப்) இந்த அனுமதியை வரலாற்று ரீதியாக நிரூபித்துள்ளனர். மேலும், தார்உல் உலூம் தியோபந்தின் புகழ்பெற்ற நிறுவனர்கள், பொது நிதியுதவியை அடிப்படையாகக் கொண்ட வலிமையான, நிலையான, செயல்படும் மதரஸா முறையை நிறுவ அயராது உழைத்துள்ளனர். இந்த அடித்தளம், ஷேக் முகம்மது காசிம் நானோத்வி (ரஹ்) அவர்களின் தார்உல் உலூம் தியோபந்தின் எட்டு நிறுவனக் கொள்கைகளில் இரண்டில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது, அது பின்வருமாறு கூறுகிறது:

நாங்கள் பொது நன்கொடைகளை ஊக்குவித்து, எங்கள் மாணவர்களின் உணவு மற்றும் தங்குமிடத்தின் தரத்தை மேம்படுத்த முயற்சிக்க வேண்டும். இதனால் தீனைப் பாதுகாத்து பரப்புவதை எளிதாகவும் மன அமைதியுடனும் செய்ய முடியும்.

மார்க்கப் பணியில் ஈடுபடுவோர் வணிகம் செய்ய வேண்டும் என்ற தற்போதைய நபரின் அழைப்பு, சஹாபாக்களின் வாழ்க்கை குறித்த அவரது அறியாமையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. முஜாஹதாவை நிறைவு செய்வதன் அடிப்படையிலும், மக்லூக்கின் (அல்லாஹ்வின் படைப்புகளின்) சார்பிலிருந்து விடுபடுவதன் அடிப்படையிலும் அவர் தமது கூற்றை முன்வைக்கிறார். மாறாக, மார்க்கப் பணிவிடைக்காக சம்பளத்தை ஏற்றுக்கொள்வது ஒரு மனிதனுக்கு மன அமைதியைத் தருகிறது என்று நாங்கள் முடிவு செய்துள்ளோம். இது வணிகம் மற்றும் வர்த்தகத்தில் ஈடுபடுவதைவிட சிறந்தது.

மௌலானா அஷ்ரஃப் அலீ தான்வீயின் கூற்றுப்படி, இதில் இரட்டைப் பிரதிபலன் உள்ளது:

• தீனின் அறிவைப் பரப்புவதற்கான பிரதிபலன்.
• தனது குடும்பம் மற்றும் குழந்தைகளுக்காக சம்பாதிக்கும் கடமையை நிறைவேற்றுவதற்கான பிரதிபலன்.

(ஷாமீ பாபுல் அதான், அக்தரி பெஹிஷ்தி ஸேவர், பாகம் 11, பக். 138)

மேலும், ஒருவருக்கு அதன் தேவை இல்லாத போதிலும் சம்பளத்தை ஏற்றுக்கொள்வது நல்லது என்று அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. செல்வந்த காழியின் விஷயத்தில் உதவித்தொகையை ஏற்றுக்கொள்வதற்கான சிறப்புக் காரணத்தை சாஹிப் ஹிதாயா விவரித்துள்ளார் (அல்-இலாம் வல்-உலமா பக். 172, அல்-கலாம் அல்-ஹசன் பக். 23 என்பதன் குறிப்புடன், இன்ஸ்டிடியூட் ஆஃப் அஃபாதாத் அஷ்ரஃபியா, லக்னோ)

ஷெய்குல் ஹதீஸ் மௌலானா முகம்மது ஜகரிய்யா “ஃபழாயிலு தஜாரத்”தில் எழுதுகிறார்:

“வர்த்தகம் செய்வது ஒரு விரும்பத்தக்க தொழில் என்று நான் முன்னரே எழுதியுள்ளேன், ஏனெனில் வர்த்தகத்தில் ஒரு மனிதன் தன் சொந்த நேரத்திற்கு எஜமானனாக இருக்கிறான். இதனால் அவன் கற்பிக்கவும், போதிக்கவும் போன்றவற்றுக்கு விடுவிக்கப்படுகிறான்; எனினும், அவனுடைய தொழில் ஏற்கனவே ஒரு மார்க்கப் பணியாக (எடுத்துக்காட்டாக, ஆசிரியராக) இருந்தால், அது வர்த்தகம் செய்வதைவிட உண்மையில் சிறந்தது. அவனுடைய நோக்கம் மார்க்கப் பணிக்காக இருக்க வேண்டுமே தவிர சம்பளத்திற்காக இருக்கக் கூடாது. தியோபந்தின் புகழ்பெற்ற அறிஞர்கள் தங்கள் மார்க்கப் பணியில் மிகுந்த கவனம் செலுத்தினர். அவர்களுடைய நோக்கம் ஒருபோதும் சம்பளத்திற்காக இருந்ததில்லை. சம்பளத்தை அவர்கள் அல்லாஹ் ஸுப்ஹானஹு வதஆலாவின் அருட்கொடையாகவே கருதினர். மார்க்கப் பணி செய்பவர் ஒருவருக்கு அதிக சம்பளம் வழங்கப்பட்டால், வெறும் சம்பளத்திற்காக மட்டும் அவர் அப்பணியை விட்டு விலகக் கூடாது.”

ஷைகுல் ஹதீஸ் மௌலானா முஹம்மது ஜகரிய்யா மேலும் இவ்வாறு எழுதுகிறார்:

“மத்ரஸாக்களும் (பள்ளிகளும்) தீனிய நிறுவனங்களும் ஆசிரியர்களுக்கு சம்பளம் வழங்காமல் அவர்களை பணியமர்த்தக் கூடாது என நான் எப்போதும் அறிவுறுத்தி வந்துள்ளேன். இது பல ஆண்டுகளாக என்னுடைய நிலைப்பாடாக இருந்து வருகிறது. ஆரம்பத்தில் நான் இவ்வாறு நம்பவில்லை. ஒருமுறை, என்னுடைய பள்ளியில், ஒருவரை உதவி ஆசிரியராக நான் நியமித்தேன். அவர் சில பாடங்களைக் கற்பித்துவிட்டு, மீதமுள்ள நேரத்தை தன் வர்த்தகத்தில் செலவிடுவார். ஒரு வருடம் கழித்து, இவர் கற்பிப்பதில் முழு ஆர்வத்தையும் இழந்து, முழுவதுமாக தன் வர்த்தகத்தில் மூழ்கிவிட்டார். பொதுவாக, சம்பளம் பெறாத ஆசிரியர்கள் சம்பளம் பெறுபவர்களைவிட மிகுந்த தளர்ச்சியும் அர்ப்பணிப்பின்மையும் கொண்டிருப்பதை நான் கவனித்திருக்கிறேன். இது நமது புகழ்பெற்ற முன்னோர்களின் வழக்கமாகவே இருந்து வந்துள்ளது. உதாரணமாக, ஹழ்ரத் கங்கோஹி ஆரம்பத்தில் சஹாரன்பூரில் பத்து ரூபாய் சம்பளத்திற்கு குழந்தைகளுக்குக் கற்பித்தார். ஹழ்ரத் நானோத்வி (ரலி) அவர்கள் ஹதீஸ் கற்பிப்பதற்கும் நூல்களைத் திருத்துவதற்கும் சம்பளம் பெற்றதாகவும் கூறப்படுகிறது.” (ஃபழாயில் தஜாரத், பக். 52 முதல் 62 வரை, மக்தபா அல்-ஷேக், கராச்சி)

(பக்கம் 10)

மேலும், பதவியிலுள்ள நபரின் கருத்து (மாணவர்கள் மற்றும் அறிஞர்களின் வாழ்வாதாரம் தொடர்பாக), நம் காலத்தின் சமகால அறிஞரான ஹழ்ரத் மௌலானா முஃப்தி முஹம்மது தகீ உஸ்மானி அவர்களாலும் விளக்கப்பட்டுள்ளது. அவர் எழுதுகிறார்:

“சில நபர்கள் நல்ல எண்ணத்துடனும் அனுதாபத்துடனும், மார்க்கப் பள்ளிகள் கைத்தொழில் திறன்களையும் தொழில்நுட்பப் பயிற்சியையும் கூட கற்பிக்க வேண்டும் என்று ஆலோசனை கூறியுள்ளனர். இதனால், அங்கிருந்து பட்டம் பெறும் அறிஞர்கள் வேலைவாய்ப்புக்குத் தகுதியுடையவர்களாக இருப்பார்கள். சமூகத்திற்குச் சுமையாக இருப்பதற்குப் பதிலாக, அறிஞர்கள் தங்கள் சொந்தக் கைத்திறமையால் தங்கள் வாழ்வாதாரத்தை நிர்வகிக்க முடியும். அதன் பிறகு அவர்கள் எந்தவிதமான ஈடும் இல்லாமல் மார்க்கப் பணிகளைச் செய்ய முடியும்.

இந்த ஆலோசனை எவ்வளவு நல்ல நோக்கத்துடன் இருந்தாலும் அல்லது எவ்வளவு இனிமையாகத் தோன்றினாலும், அது நடைமுறை யதார்த்தத்திற்குப் புறம்பானதும் செயல்படுத்த முடியாததுமாகும்.
முதலாவதாக, மார்க்கப் பள்ளிகளின் நோக்கம் குர்ஆன் மற்றும் சுன்னாவின் அறிவில் நுண்ணறிவு பெற்ற அறிஞர்களை உருவாக்குவதாகும். இந்த அறிவியல்கள் முழு நேர அர்ப்பணிப்பையும் சேவையையும் கோருகின்றன. இன்றைய நவீன உலகம் மிகவும் சிக்கலானதாக மாறிவிட்டதால், வெறும் ஒரு தொழில்நுட்பத் திறனைக் கற்பது மட்டும் போதுமானதாக இருக்காது. தொடர்ச்சியான நடைமுறை அனுபவம் தேவைப்படுகிறது. எனவே, ஒரு குறிப்பிட்ட தொழில்நுட்பத் திறனைக் கற்ற பின்னரும் கூட, சராசரி மனிதன் அதில் முழுமையாகத் தேர்ச்சி பெற்றவனாக இருக்க மாட்டான்.

சில மாணவர்கள் தங்கள் மார்க்கப் படிப்புகளுக்கு வெளியே தொழில்நுட்பத் திறன்களைக் கற்க தங்கள் சொந்த முன்முயற்சியை எடுத்துக்கொள்வதை நாம் கண்டிருக்கிறோம். இருப்பினும், நடைமுறை அனுபவம் இன்னும் தேவைப்படுகிறது. இத்தகைய மாணவர் ஒருவர் பட்டம் பெற்ற பின்னர் மார்க்கப் படிப்புகளில் ஈடுபடுத்தப்பட்டால், இரண்டு திறன்களிலும் கவனம் செலுத்துவது அவருக்கு சாத்தியமற்றதாக இருக்கும். அவர் தொழில்நுட்பத் திறன்களில் ஈடுபட்டால், தன் மார்க்க அறிவுடன் தொடர்பைத் தக்கவைத்துக்கொள்வது சாத்தியமற்றதாக இருக்கும். ஆகவே, உயர்தர அறிஞர்களை உருவாக்குவதற்காக நிறுவப்பட்ட மத்ரஸாக்கள் தங்கள் மாணவர்களுக்கு மார்க்க அறிவுடன் சேர்த்து தொழில்நுட்பப் பயிற்சியையும் அளிப்பது சாத்தியமும் இல்லை, பொருத்தமும் இல்லை.

இரண்டாவதாக, ஒரு நபர் சமூகத்தின் மார்க்கத் தேவைகளை நிறைவேற்றுவதன் மூலம் ஊதியமோ சம்பளமோ பெறுகிறார் என்றால், அவர் சமூகத்திற்குச் சுமையாகிவிட்டார் என்ற இந்த விசித்திரமான எண்ணம் உள்ளது. பொதுவாக ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட நெறிமுறை என்னவென்றால், ஒரு துறையில் நிபுணத்துவம் பெற்று சமூகத்திற்குச் சேவை செய்யும் எந்த நபரும் அந்தத் துறையிலிருந்தே தன் வாழ்வாதாரத்தையும் பெறுவார் என்பதே. இவ்வாறு, தன் துறையில் சமூகத்திற்குச் சேவை செய்வதற்காக அவர் ஊதியமோ சம்பளமோ பெறுகிறார். இந்நிலையில், அவர் சமூகத்திற்குச் சுமையாக இருப்பதற்கான கேள்வியே இல்லை. மாறாக, இது நம் மனிதகுலம் முழுவதும் அடிப்படையாகக் கொண்டிருக்கும் நமது சமூக அமைப்பின் ஒரு ஒருங்கிணைந்த பகுதியாகும். ஒரு மருத்துவர், பொறியாளர், பொருளாதார நிபுணர் அல்லது விஞ்ஞானி சமூகத்திற்கு சேவை செய்து, மக்கள் அவர்களுடைய சேவைகளுக்காகக் கட்டணம் செலுத்த வேண்டியிருந்தால், அவர்கள் சமூகத்திற்குச் சுமையாகிவிட்டார்கள் என்று கூறுவது சரியா?

ஒரு முஸ்லிம் சமூகத்திற்கு தங்கள் மார்க்கத் தேவைகளை நிறைவேற்றக்கூடிய அறிஞர்கள் தேவையில்லையா? ஒரு முஸ்லிம் சமூகத்திற்கு மார்க்க விஷயங்களில் அவர்களை வழிநடத்தக்கூடிய அறிஞர்கள் தேவையில்லையா? யார் அவர்களது குழந்தைகளுக்கு மார்க்கக் கல்வி வழங்க முடியும்? யார் நமது தீனின் எதிர்காலத்தைப் பாதுகாப்பதற்காகத் தங்கள் வாழ்க்கையை அர்ப்பணிக்க முடியும்? யார் நமது தீனுக்கு எதிரான தாக்குதல்களிலிருந்து பயனுள்ள முறையில் பாதுகாக்க முடியும்? இது ஒரு முஸ்லிம் சமூகத்தின் அடிப்படைத் தேவையாகும், இதை யாராலும் மறுக்க முடியாது! இந்தச் சேவைகளை நமது சமூகம் வழங்கத் தவறினால் நமது இளைஞர்களுக்கு என்ன நேரிடும்? தீனின் அறிவிற்கு என்ன நேரிடும்? அறிஞர்கள் சமூகத்திற்குச் சுமையாக இருக்கிறார்கள் என்றும் அவர்கள் தங்கள் வருமானத்திற்காக ஒரு தனித் திறனில் ஈடுபட வேண்டும் என்றும் இந்த எண்ணம் எங்கிருந்து வருகிறது? (ஹமாரத் ஆலிமி நிழாம், பக். 88 முதல் 90 வரை, ஜம்ஜம் புக் டிப்போ, தியோபந்த்)

தீர்ப்பு/முடிவுரை (பக்கம் 11)

அபூபக்ர் ஸித்தீக் (ரலி) அவர்களின் சம்பவத்திலிருந்து பதவியிலுள்ள நபர் செய்த தூரமான இஜ்திஹாத் (கருத்தியல்) மற்றும் விளக்கம் முற்றிலும் தவறானது என்பது தெளிவுபடுத்தப்பட்டுள்ளது. நபிகள் நாயகம் (ஸல்) தொடர்பான அத்தியாயத்தில், அவரது விளக்கத்திற்கும் உண்மையான சம்பவத்திற்கும் எந்தத் தொடர்பும் இல்லை.

இத்தனை நூற்றாண்டுகளாக, மகத்தான உம்மத் ஸஹாபாக்களின் வழிமுறையிலிருந்து விலகி, ஷரீஆவுக்கு எதிராகச் சென்றுவிட்டது என்ற அவரது கூற்று எவ்வளவு துணிச்சலானது?

நூற்றாண்டுகளாக உம்மத்தின் விளக்கங்கள் தவறான அறிஞர்களின் தாக்கத்தில் இருந்தன என்ற அவரது கூற்று எவ்வளவு துணிச்சலானது?

அறிவின் பரிமாற்றத் தொடரும் இஸ்லாமிய அறிஞர் மரபும் ஏதோ ஒருவகையில் துண்டிக்கப்பட்டுவிட்டன என்று அவர் கூறுகிறாரா?

இதைவிட நமது முன்னோர்களுக்கும் முன்னாள் தலைவர்களுக்கும் எதிரான பெரிய அவதூறு என்ன இருக்க முடியும்?

பதவியிலுள்ள நபரின் பின்பற்றுபவர்கள் அவரது வக்கிரமான விளக்கங்களால் இவ்வளவு வெறியுடையவர்களாகிவிட்டனர், அவர்கள் உண்மையைச் சகிக்க மாட்டார்கள். மாறாக, அவர்கள் அதை எதிர்த்து மறுக்கிறார்கள்.

பதவியிலுள்ள நபர் கூறும் ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் பொதுமக்கள் கண்மூடித்தனமாக நம்புகிறார்கள் என்பது ஒரு பெரிய கவலைக்குரிய விஷயமாகும். அவரது அறிக்கையைக் கேட்ட பிறகு, இந்த மக்கள் வர்த்தகத்தில் ஈடுபட்டுள்ள அறிஞர்களை மட்டுமே மதிப்பார்கள். வர்த்தகம் செய்யாத அறிஞர்களை இழிவாகப் பார்ப்பார்கள். அவர்கள் இவர்களது தரத்திற்குப் பொருந்தாதவர்களாகவும், தகுதியற்றவர்களாகவும் கருதப்படுவார்கள். மார்க்கப் பணிகளுக்காக ஊக்கத்தொகை பெறுவது முஜாஹதாவைக் குறைபாடுள்ளதாக ஆக்கிவிடும் என்ற எண்ணம், அபூபக்ர் ஸித்தீக் (ரலி) மற்றும் உமர் (ரலி) போன்ற மாபெரும் பெருமக்களுக்கு எதிரான ஒரு குற்றச்சாட்டாகும், ஏனெனில் அவர்களே பொது நிதியை ஏற்றுக்கொண்டனர். அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையாக! அவர்களின் முஜாஹதா குறைபாடு அற்றதாகவே இருந்தது. அவர்கள் தங்கள் மிக உயர்ந்த அளவிலான அர்ப்பணிப்பின் காரணமாகவே வர்த்தகத்தைத் துறந்து, மிகக் குறைந்தபட்ச சம்பளத்திற்கு முஸ்லிம்களுக்குச் சேவை செய்யத் தங்களை ஈடுபடுத்திக்கொண்டனர். ஆடம்பரமான உலகியல் வாழ்க்கையைத் துறந்து, மிதமான சம்பளத்திற்காக தங்கள் முழு வாழ்க்கையையும் மார்க்க அறிவைப் பாதுகாத்து பரப்புவதில் செலவிடும் அறிஞர்கள், ஸஹாபாக்களின் அடிச்சுவட்டைப் பின்பற்றுகிறார்கள் என்பதில் எள்ளளவும் சந்தேகமில்லை.

அவரது மற்ற வழிதவறிய அறிக்கைகள் தொடர்பான கருத்துகள்

இந்தக் கட்டுரை இதுவரை, கேள்வியில் குறிப்பிடப்பட்ட 2023ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 29ஆம் தேதி பதவியிலுள்ள நபர் ஆற்றிய அறிக்கை பற்றியதாகும். விஷயத்தின் உணர்திறன் காரணமாக இது நீளமாக ஆகிவிட்டது. எனினும், அவரது தவறான வாதம் அவரது பின்பற்றுபவர்களால் சமூக ஊடகங்களில் பரப்பப்படுவதன் ஒட்டுமொத்த கவலையை மதிப்பீடு செய்வது அவசியமாகும். இதற்குப் பிறகு, அவரது மேலும் எந்த அறிக்கைகளையும் மறுஆய்வு செய்யும் தேவை இல்லை. எனவே, வாதத்தை முழுமையாக்க ஒரு சுருக்கமான மறுஆய்வு இங்கு வழங்கப்படுகிறது.

போபால் அறிஞர்களும் பிறரும் சமர்ப்பித்த மற்ற அறிக்கைகளை முழுமையாக ஆய்வு செய்த பிறகு, பதவியிலுள்ள நபரின் முறை ஸஹாபாக்களின் சீரா (வாழ்க்கை வரலாறு)வைக் குறிப்பிட்டு, தன் சொந்தக் கருத்துகளையும் திரிக்கப்பட்ட பார்வைகளையும் உருவாக்கி அவற்றை உம்மத்தின் மீது திணிப்பதாக இருப்பதை நாம் தெளிவாகக் காண்கிறோம். சீரா (வாழ்க்கை வரலாறு) மற்றும் ஸலஃபுஸ் ஸாலிஹீன் (சாலான முன்னோர்கள்)களின் வரலாற்றிலிருந்து நேரடியாக எடுத்துக்கொண்டு, தன் சொந்த அறிவால் புதிதாகக் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட கருத்துகளை உருவாக்க அவர் தன்னால் இயன்ற முழு முயற்சியையும் செய்கிறார். தன் கருத்தை நிறுவ, சீராவிலிருந்து நேரடியாகச் சிந்தித்து (முடிவுகளை எடுக்க) உம்மத்தை அவர் அழைக்கிறார்.

(பக்கம் 12)

அவர் பயன்படுத்தும் சொற்றொடர்களைப் பாருங்கள்:

• “சீராவை (வாழ்க்கை வரலாறு) சிந்தித்துப் பாருங்கள்…”
• “நான் இதை உறுதியாகச் சொல்கிறேன்; சீராவைப் படியுங்கள்…”
• “நான் வலியுறுத்திக் கூறுகிறேன், சீரா! சீரா! தஅவாவின் பணியும், தஅவாவின் பணியாளரும் முன்னேறுவதும் பாதுகாப்பாக இருப்பதும் அதிலேயே உள்ளது…”
• “முஜாஹதா (போராட்டம்) நபிகள் நாயகம் முஹம்மது (ஸல்) மற்றும் அவரது ஸஹாபாக்களின் (தோழர்களின்) சீராவிற்கு ஏற்ப இருக்க வேண்டும்”.
• “மிக அடிப்படையான விஷயம் என்னவென்றால், உங்கள் முஜாஹதாவையும் (போராட்டத்தையும்) பணியையும் சீராவிற்கு உட்பட்டதாக ஆக்குவதாகும்”.
• “நான் சீரா பற்றித்தான் பேசிக்கொண்டிருந்தேன். சீராவைப் பற்றிய அறியாமையும் விழிப்புணர்வின்மையும், தன் சொந்த அனுபவத்தையும் அமலையும் (செயலையும்) அடிப்படையாகக் கொண்டு செயல்படுவதும் ஒரு மனிதனை சுன்னாவிற்கு முரணாக ஆக்கிவிடும். இதற்கு அஞ்ச வேண்டும்”.
• ஸஹாபாக்களின் காலத்தில் நஃப்ர் (வீட்டை, நகரத்தை அல்லது நாட்டை விட்டு வெளியேறுதல்) இல்லாமல் தஅவா என்ற கருத்தே இருக்கவில்லை. இதை நீங்களே சீராவில் காணலாம்…”
• “தஅவாவின் சுன்னாவைப் பின்பற்றியதே ஸஹாபாக்களின் சீராவில் அசத்தியத்தை அழித்த ஒரே காரணம் என நான் ஆழமாகச் சிந்தித்திருக்கிறேன்”
• “நேற்றும் நான் சொன்னேன், எதைச் சொன்னாலும் அதை ஸஹாபாக்களின் சீராவில் தேடிப் பாருங்கள். ஏனெனில், நீங்கள் சீராவில் எவ்வளவு ஆழமாகச் செல்கிறீர்களோ, அவ்வளவு அதிகமாக தப்லீக் பணியில் நுண்ணறிவு பெறுவீர்கள்.”
• “இதை நான் இன்னும் எப்படி வலியுறுத்துவது? இன்று நாம் படும் சிரமத்திற்குக் காரணம், நாம் தஅவாவின் பணியை நமது சொந்த அறிவாலும் புரிதலாலும் செய்ய விரும்புவதே. தஅவாவின் பணியை ஸஹாபாக்களின் வாழ்க்கையில், ஸஹாபாக்களின் வாழ்க்கையில், தோழர்களின் வாழ்க்கையில் காண்பது அனைவரின் பொறுப்பாகும்! நீங்களே அதில் ஆழமாகச் செல்லுங்கள்!”
• “அல்லாஹ்வின் பாதையில் வெளியேறத் தாமதிப்பதில் ஏற்பட்ட அதிருப்தி போன்று, ஸஹாபாக்களின் வரலாற்றில் (அல்லாஹ்வும் அவனுடைய நபியும்) அதிருப்தி அடைந்த வேறு எந்த உதாரணமும் இல்லை என்று நான் முழுமையாக முடிவு செய்துள்ளேன்.”

---

இதுவே அவரது அனைத்து வழிகேடுகளுக்கும் மூலகாரணமாகும். அவரது தவறான கருத்துகளின் தோற்றத்தை ஆழமாகப் பார்த்தால், பொதுவாக சீரா மற்றும் வரலாற்றின் ஒரு நிகழ்வைக் காண்போம், அது ஒன்று தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்டதாகவோ, சீராவின் மற்ற மரபுகள் முன்வைக்கப்படாமல் இருந்ததாகவோ, அல்லது இஸ்லாமிய நீதி நெறிமுறைகளின் (உசூல்-இ-ஃபிக்ஹ்) மீது போதிய பிடிப்பு இல்லாததாகவோ இருக்கும். இது தவறான “இஸ்திம்பாத்” (குர்ஆனிலிருந்தும் சுன்னாவிலிருந்தும் முடிவுகளை எடுப்பது) இல் விளையும். சில நேரங்களில் அவர் “மஃலூல்” மற்றும் “முன்கர்” ஹதீஸ்களை சரியானதும் நம்பகமானதுமாக எடுத்துக்கொள்கிறார். அபூபக்ர் (ரலி) அவர்களைப் பற்றிய குறிப்பிடப்பட்ட மரபிலிருந்து பெறப்பட்ட தவறான புரிதலும் ஆதாரமற்ற அனுமானங்களும், அதை முழு கல்வி (தாருல் உலூம்) அமைப்பையும் விமர்சிக்கப் பயன்படுத்துவதுமே அவரது சமீபத்திய உதாரணமாகும்.

மொழிபெயர்ப்பாளர் குறிப்பு: மஃலூல் என்பது அதன் நம்பகத்தன்மையைப் பாதிக்கக்கூடிய ஒரு மறைமுகக் குறைபாடு அல்லது பாதிப்பு கொண்ட ஒரு வகை ஹதீஸாகும். முன்கர் என்பது ஹதீஸின் மேற்கோள் வாக்கியத்தின் (இணைப்புத் தொடரின்) சனத்தில், நம்பகமற்ற அறிவிப்பாளர் ஒரு நம்பகமான அறிவிப்பாளருக்கு முரணாக இருக்கும் ஒரு வகை ஹதீஸாகும். பலவீனமான அல்லது நிராகரிக்கப்பட்ட ஹதீஸையும் முன்கர் என்ற வகைக்குள் அடக்கலாம்.

பதவியிலுள்ள நபர் தன் மனதில் தீன் (மார்க்கம்) மற்றும் தஅவா குறித்த ஒரு செயற்கையான, சுயமாக உருவாக்கப்பட்ட, கற்பனையான ஓவியத்தை வடிவமைத்துள்ளார். இதையே அவர் சுன்னாவும் சீராவும் என்று கருதுகிறார். தஅலீம் (கல்வி) மற்றும் தர்பியாவின் மற்ற அனுமதிக்கப்பட்ட அனைத்து வழிமுறைகளையும் அவர் பகிரங்கமாக மறுக்கிறார். நபிகள் நாயகத்தின் காலத்தில் தஅலீம் மற்றும் தர்பியாவின் முழு அமைப்பும் மஸ்ஜிதிலிருந்தே நடத்தப்பட்டு ஒழுங்கமைக்கப்பட்டது என்று அவரும் அவரது பின்பற்றுபவர்களும் நம்புகிறார்கள். இந்த அமைப்பு மஸ்ஜிதிற்கு வெளியே மாற்றப்பட்டதால், மக்கள் மத்தியில் அறியாமை பரவிவிட்டது என்கிறார். இன்றைய உலகில் தஅவாவும் தஅலீமும் உலகளவில் சுன்னாவின் வழிகளிலிருந்து விலகிவிட்டன என்று அவர் துணிச்சலாகக் கூறுகிறார். மஸ்ஜிதிற்கு வெளியே உள்ள தஅவா மற்றும் தஅலீம் அமைப்பு சுன்னாவிற்கு எதிரானது என்பதால் அது பயனுள்ளதும் இல்லை, செயல்திறன் மிக்கதும் இல்லை என்று அவர் கூறுகிறார். தன் கருத்தை நிரூபிக்க, அவர் நபிகள் நாயகத்தின் காலத்தைப் பற்றிய ஒரு தவறான படத்தை உம்மத்தின் முன் வைக்கிறார். அவரது அறிக்கைகளைப் பாருங்கள்:

• “புனித நபிகள் நாயகம் (ஸல்) தஅலீம் (கல்வி) மற்றும் தர்பியா (வளர்ப்பு) என்ற ஒரு அமைப்பை நிறுவினார், மேலும் நபிகள் நாயகம் (ஸல்) இந்த தஅலீம் மற்றும் தர்பியா அமைப்பை ஒரு இபாதத் (வழிபாட்டுச் செயல்) போல மஸ்ஜிதுடன் இணைத்தார். கல்வி அமைப்பை மஸ்ஜிதிலிருந்து பிரித்து வேறாக்குவது தஅலீமுக்கும் தர்பியாவுக்கும் இடையில் வேறுபாடு காட்டுவதாகும். நமது கருத்து உங்கள் அனைவரின் அதிக கவனத்தை வேண்டுகிறது, ஏனெனில் இந்த இரண்டும் ஒன்றுக்கொன்று சார்ந்தும் தொடர்புடையதுமாக இருக்கின்றன, தஅலீமும் தர்பியாவும் இல்லாமல் இருக்க முடியாத அளவிற்கு. புனித நபிகள் நாயகம் (ஸல்) தஅலீம் மற்றும் தர்பியா அமைப்பை, முழு அமைப்பும் மஸ்ஜிதுடன் முழுமையாக இணைக்கப்பட்டு ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட வகையில் கொண்டு வந்தார்.”
• “அம்ர் பில் மஃரூஃப் (நன்மையைக் கட்டளையிடுதல்) மற்றும் நஹீ அனில் முன்கர் (தீமையைத் தடுத்தல்) சுன்னாவிற்கு ஏற்ப வந்தால் என்று அல்லாஹ்வின் மீது ஆணையிட்டுக் கூறுகிறேன்…”
• “நபிகள் நாயகத்தின் பணியின் இரண்டு முக்கிய கடமைகளான தஅலீம் (கல்வி) மற்றும் தஅவா குறித்த எனது கவனிப்புகளை மிகுந்த வருத்தத்துடனும் கவலையுடனும் தெரிவிக்கிறேன். உலகளவில், இந்த இரண்டு அடிப்படைப் பொறுப்புகளும் சுன்னாவின் வழிகளிலிருந்து விலகிவிட்டதாகத் தோன்றுகிறது என்று கூறுகிறேன். தஅலீம் தர்பியா இல்லாமல் சுன்னாவிலிருந்து விலகியதாகத் தோன்றுகிறது, தஅவா சுன்னாவிலிருந்து வழிதவறிவிட்டது. எனவே ஈமான் (நம்பிக்கை), ஈமானில் முழுமை, தஅலீமில் முழுமை ஆகியவை இல்லை. உலகம் முழுவதும் சுன்னாவிலிருந்து ஒரு உலகளாவிய மாற்றத்தைச் சந்தித்துக் கொண்டிருப்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது.”
• “என்னை கவனமாகக் கேளுங்கள்! ஸலாத் (தொழுகை) மஸ்ஜிதின் (பள்ளிவாசலின்) ஒரு இரண்டாம்நிலைச் செயல்பாடாகும்! ஸலாத் மஸ்ஜிதின் ஒரு இரண்டாம்நிலைச் செயல்பாடாகும்! ஸலாத் மஸ்ஜிதின் ஒரு இரண்டாம்நிலைச் செயல்பாடாகும்! ஈமானின் (நம்பிக்கை வட்டங்களின்) ஹலகாவும் தஅலீமும் மஸ்ஜிதில் நடைபெற்று வந்தன, தொழுகைகள் அவற்றுக்கு இடையில் நடைபெறும். தன் குடிமக்களிடம் உரையாற்றும்போது, உமர் (ரலி) “இப்போது தொழுங்கள்” என்று கூறினார். இதன் பொருள் ஸலாத் (தொழுகை) தஅலீம் வட்டங்களுக்கு இடையில் வந்துகொண்டிருந்தது என்பதாகும்.”

(பக்கம் 13)

• “என் வார்த்தைகள் தீவிரமானவை என்று நீங்கள் நினைத்தால், திர்மிதீ ஷரீஃபின் மரபை நினைத்துப் பாருங்கள். அல்லாஹ், யஹ்யா (அலை) அவர்களை பனூ இஸ்ராயீலை பைத்துல் மக்திஸில் திரட்டி, அவர்களுக்கு ஐந்து முக்கிய விஷயங்களைத் தெரிவிக்கும்படி கட்டளையிட்டான். இதைப் பற்றி நீங்கள் சிந்திக்க வேண்டும். இந்த ஹதீஸிலிருந்து முதல் பாடம் மக்களைத் திரட்டுவதாகும். கூட்டத்தின் தேதியையோ, திரள்வதின் தேதியையோ ஒரு செய்தித்தாளில் எழுத வேண்டும் அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட தேதியில் திரள்வதாக அறிவிக்க வேண்டும் என்று இது பொருள்படாது. இரண்டாவது கருத்து மஸ்ஜிதில் திரள்வதை வலியுறுத்துகிறது, ஒரு வயலில், ஒரு ஹோட்டலில், அல்லது ஒரு வீட்டில் அல்ல, ஆனால் எங்கு திரள்வது என்பதே கட்டளையாகும் (வலியுறுத்தப்படுவது).”
• “தொழுகையில் முழுமை இரண்டு முக்கியமான கூறுகளிலிருந்து வரும்: ஈமான் (நம்பிக்கை) மற்றும் இல்ம் (அறிவு). ஒவ்வொரு வழிபாட்டுச் செயலிலும் சிறந்து விளங்கவும், நமது செயல்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதை உறுதிசெய்யவும் இரண்டும் இன்றியமையாதவை. இவை இரண்டையும் கற்றுக்கொள்ளும் இடம் மஸ்ஜிதாகும். இல்மும் ஈமானும் அங்கேயே உள்ளன. இல்மையும் ஈமானையும் கற்றுக்கொள்ளும் இடம் பள்ளிவாசலில் உள்ளது. மஸ்ஜிதில் இருந்து வந்த தஅலீமின் ஆற்றல் இவ்வளவு பெரியதாக இருந்தது என்னவென்றால், ஒரு ஸஹாபி மஸ்ஜிதில் ஹிஜாப் (முக்காடு) பற்றிய கட்டளையைக் கேட்டவுடன், அவர் சென்று அதை அக்கம்பக்கத்தில் அறிவித்தார். அந்த முழு அக்கம்பக்கத்தின் பெண்களும் உடனடியாக ஹிஜாபின் கட்டளைக்குக் கீழ்ப்படிந்தனர்.”
• “நான் உங்களுக்கு உண்மையைச் சொல்கிறேன்: தங்கள் உயிரைப் பாதுகாக்க போர்க்களத்திலிருந்து தப்பியோடிய அந்த நம்பிக்கையற்றவர்கள் ஸஹாபாக்களால் அடிமைகளாகப் பிடித்துக் கட்டப்படவில்லை, மாறாக அவர்கள் அழைத்துவரப்பட்டு குர்ஆனின் வட்டங்களில் சேர்க்கப்பட்டு, பள்ளிவாசலில் நல்ல அமல் (செயல்கள்) சூழலில் அமர வைக்கப்பட்டனர். குர்ஆனின் ஒலி அவர்களது காதுகளை எட்டியபோது, அவர்களது இதயங்களிலிருந்து நிராகரிப்பின் இருள் விலகி அவர்கள் இஸ்லாத்தை ஏற்றுக்கொள்ளும் நோக்கில், அவர்களை குர்ஆனின் போதனைகளுக்கு அறிமுகப்படுத்துவதே நோக்கமாக இருந்தது. என்னை கவனமாகக் கேளுங்கள்!”

உண்மை என்னவென்றால், தஅலீம் (கல்வி) மற்றும் தஅவா அமைப்பு மஸ்ஜிதிற்கு வெளியே நிறுவப்பட்ட உதாரணங்கள் சீராவில் இருந்துள்ளன. உதாரணமாக, மதீனாவிலேயே, மஸ்ஜிதிற்கு வெளியே இருந்த ஒரு வீடு குர்ஆனிய கல்விக்காக ஒதுக்கப்பட்டிருந்தது.

புகழ்பெற்ற முஹத்தித் அப்துல் ஹய்யி அல்-கத்தானி தன்னுடைய புகழ்பெற்ற நூலான “நிழாம் அல் ஹுகூம் அந்நபவியா / அத் தர்தீப் அத்-தாரியா” (நபிமார்க்க அரசாங்க முறை / நிர்வாக ஏற்பாடுகள்) இல், “குர்ஆனை ஓதுபவர்களுக்கான ஒரு வீட்டைத் தயார் செய்தலும் அதிலிருந்து மத்ரஸாக்கள் என்ற கருத்தை உருவாக்குதலும்” என்ற அத்தியாயத்தில் எழுதியுள்ளார். ஹாஃபிழ் இப்னு அப்துல் பர் அவர்களின் நன்கறியப்பட்ட நூலான “அல்-இஸ்தியாப் ஃபி மஃரிஃபத் அல்-ஸஹாப்” மற்றும் “தபகாத் இப்னு ஸாத்” ஆகியவற்றை மேற்கோள் காட்டி, பத்ருப் போருக்குக் குறுகிய காலத்திற்குப் பிறகு அப்துல்லாஹ் பின் உம்மு மக்தூம் (ரலி) அவர்கள் முஸ்அப் பின் உமைர் (ரலி) அவர்களுடன் சேர்ந்து மதீனாவிற்குச் சென்றார் என்று அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார். அவர்கள் தார்-அல்-கரா என்ற பெயருடைய ஒரு வீட்டில் தங்கியிருந்தனர். தார்-அல்-கரா என்பது முகர்ரமா பின் நவ்ஃபல் (ரலி) அவர்களின் வீடாகும், அங்கு தஅலீம் வழங்கப்பட்டு வந்தது. அறிஞர்கள் இந்த நிகழ்வை மத்ரஸா நிறுவப்படுவதற்கான ஒரு வாதமாக எடுத்துக்கொண்டுள்ளனர். முஸ்அப் பின் உமைர் (ரலி) அவர்கள் மதீனாவில் அஸத் பின் ஸுராரா (ரலி) அவர்களின் வீட்டில் தங்கியிருந்தார் என்று இப்னு குதாமாவின் “அல்-இஸ்திப்ஸார்” என்ற நூலிலிருந்தும் அல்லாமா கத்தானி மேற்கோள் காட்டியுள்ளார். அங்கே, அவர்கள் இருவரும் அன்சாரிகளின் பல்வேறு வீடுகளுக்குச் சென்று, அவர்களுக்குப் புனித குர்ஆனைக் கற்பித்து, அவர்களை அல்லாஹ்வின் பக்கம் அழைத்தனர்.

ஸஹாபாக்களின் (ரலி) வாழ்க்கையும் செயல்களும் மார்க்கத்திலும் ஷரீஆவிலும் ஆதாரமும் வழிகாட்டுதலுமான மூலமாகும் என்பதில் சந்தேகமில்லை என்பதை இங்கு தெளிவுபடுத்துவது இன்றியமையாதது. எனினும், குர்ஆனையும் சுன்னாவையும் சரியாகப் புரிந்துகொள்வதற்கு கோட்பாடுகளும் நிபந்தனைகளும் உள்ளன. அதேபோல, ஸஹாபாக்களின் வாழ்க்கையிலிருந்து ஒரு குறிப்பிட்ட சம்பவத்தை எடுத்து அதை (உம்மத்திற்கான ஒரு பொதுவான உதாரணமாக) தற்போதைய சூழலுக்குப் பொருத்துவதற்கும் அதற்கேயுரிய விதிகளும் கோட்பாடுகளும் உள்ளன. நீதிபதிகள் (ஃபுகஹாக்கள்) ஒரு தீர்ப்பை நிறுவுவதற்கு, இஸ்லாமிய அறிவின் விரிவான தொகுப்பையும் இஸ்லாத்தின் அனைத்துத் துறைகளின் விரிவான கிளைகளையும் பின்பற்ற வேண்டியிருக்கிறது. அடிப்படை என்னவென்றால் குர்ஆன், சுன்னா, ஸஹாபாக்களின் சொற்களும் செயல்களும் ஆகும், இவை அனைத்தும் முஜ்தஹிதீன்களாலும் நான்கு மத்ஹப்களின் (சிந்தனைப் பள்ளிகளின்) முறைகளாலும் மேற்பார்வையிடப்பட வேண்டும். ஸஹாபாக்களிடையேயும் கருத்து வேறுபாடுகள் இருந்தன, இஜ்திஹாத் செய்வதற்கு முன் இதுவும் கணக்கில் கொள்ளப்பட வேண்டும்.

எனவே, ஃபிக்ஹை (நீதிநெறியை) புறக்கணித்து, ஒரே ஒரு ஸஹாபியின் சொற்களிலிருந்தும் நிகழ்வுகளிலிருந்தும் மட்டுமே முடிவுகளை எடுப்பது, குறிப்பாக போதிய அறிவு இல்லாமல் அவ்வாறு செய்வது, பெரும் ஃபித்னாக்களுக்கு வாசல்களைத் திறப்பது போன்று ஆபத்தானதாகும்.

(பக்கம் 14)

அல்லாமா முனாவி தமது புகழ்பெற்ற நூலான “ஃபைழுல் காதீர்” இல், இமாம் ராஸி தமது நூலில் எழுதியிருப்பதாக மேற்கோள் காட்டியுள்ளார்: மக்கள் (அறிவின்றி) நேரடியாக ஸஹாபாக்களைப் பின்பற்றுவதிலிருந்து தடுக்கப்பட வேண்டும் என்பது இஜ்மாவின் அடிப்படையிலானது. (ஃபைழுல் காதீர்: 210/1 மிஸ்ர், மின்ஹாஜ் சுன்னா அல்-நபவிய்யா: 175, 171/3, உசூல் அல்-இஃப்தா வ ஆதாப் பக். 256).

இதன் பொருள் ஸஹாபாக்களைப் பின்பற்றத் தகுதியற்றவர்கள் என்பதல்ல. ஏனெனில் ஸஹாபாக்களின் செயல்பாடுகள் மற்றும் கூற்றுகளை தவறாகப் புரிந்துகொள்வதற்கும் தவறாக விளக்கம் அளிப்பதற்கும் சிக்கலான மற்றும் வலுவான சாத்தியக்கூறு உள்ளது. ஒருவர் தமது அறிவின்மை மற்றும் அறியாமையின் காரணமாக ஸஹாபாக்களின் வாழ்க்கை அல்லது ஒரு ஸஹாபியின் கூற்றை சரியாகப் புரிந்துகொள்ளத் தவறுவது முற்றிலும் சாத்தியமானதே. ஸஹாபாக்களிடையே கருத்து வேறுபாடுகள் இருந்ததையும் கணக்கில் கொள்ள வேண்டும். இது நான்கு மத்ஹப்களில் (சிந்தனைப் பள்ளிகளில்) முறையாக விவரிக்கப்பட்ட சிக்கல்களில் ஒன்றாகும். (அல்-ஜும்உ ஷர்ஹ் அல்-முஹத்தப் லில்நவவீ: 91/1, ஃபஸ்ல் ஃபீ ஆதாப் அல்-முஸ்தஃப்தீ, அல்-புர்ஹான் ஃபீ உசூல் அல்-ஃபிக்ஹ் லில்ஜுவைனீ).

பொறுப்பில் உள்ளவர் அபூபக்ர் ஸித்தீக் (ரலி) அவர்களின் நிகழ்வுகளை எடுத்துக்கொண்டு, அதிலிருந்து தமது சொந்த முடிவுகளை எவ்வாறு பெற்றார் என்பதற்கு இதை உதாரணமாகக் கொள்ளுங்கள். ஃபுகஹாக்களின் (நீதிநூல் அறிஞர்களின்) கூற்றுகளின் அடிப்படையை நோக்கினால், அவை ஏன் தடை செய்யப்பட்டன என்பது தெளிவாகும். பொறுப்பில் உள்ளவர் இந்தக் குறிப்பிட்ட சம்பவத்தை மேற்கோள் காட்டுவதற்கு முற்றிலும் “ஹயாத்துஸ் ஸஹாபா” நூலையே சார்ந்திருந்தார்.

பொறுப்பில் உள்ளவர் உண்மையான மூலத்தை தெளிவாகவே பார்க்கவில்லை. இந்தக் குறிப்பிட்ட தலைப்பு மற்றும் அத்தியாயம் தொடர்பான மற்ற அனைத்து அறிவிப்புகளையும் (ரிவாயத்) சேகரிக்கத் தவறியதும் ஒரு பிரச்சினையாக இருந்தது. ஸஹீஹ் (நம்பகமான) மற்றும் நம்பகமற்ற, செல்லுபடியாகும் மற்றும் மஅலூல் மரபுகளுக்கு இடையிலான வேறுபாடும், ஒரு அறிவிப்பின் கருத்தை மேற்கோள் காட்டுவதன் (روایت بالمعنی) தாக்கங்களும் கல்விசார் முக்கியத்துவத்தையும் நிபுணத்துவத்தையும் கோருகின்றன. பொறுப்பில் உள்ளவர் அறிவிப்பில் பல விஷயங்களைச் சேர்த்தபோது வரம்பு மீறினார். உதாரணமாக, அவர் இவ்வாறு சேர்த்தார்: “அபூபக்ர் ஸித்தீக் (ரலி) அவர்களின் செயல் காலிஃபாவாக இருப்பது அவரை வியாபாரம் செய்வதிலிருந்து தடுக்கக் கூடாது என்பதைக் காட்டுகிறது”.

பொறுப்பில் உள்ளவர் அபூபக்ர் (ரலி) சந்தைக்குச் சென்றார் என்ற ஒரே உண்மையிலிருந்து மட்டுமே தமது முடிவை எடுத்தார். அபூபக்ர் (ரலி) உமர் (ரலி) மற்றும் பிற தோழர்களின் அறிவுரையை ஏற்றுக்கொண்டார் என்பதையும், தமது காலிஃபா பதவிக் காலம் முழுவதும் வியாபாரம் செய்வதிலிருந்து விலகியிருந்தார் என்பதையும் அவர் கணக்கில் கொள்ளவில்லை. அபூபக்ர் ஸித்தீக் (ரலி) வியாபாரத்தை தமது காலிஃபா பணிக்குத் தடையாகக் கருதினார் என்பது தெளிவாகத் தெரிகிறது. அவர் தெளிவாக இவ்வாறு கூறினார்:

لقد علم قومي أن حرفتي لم تكن تعجز عن مؤنة أهلي، وشغلت بأمر المسلمين

மொழிபெயர்ப்பு: எனது தொழில் எனது குடும்பத்தினரின் தேவைகளை பூர்த்தி செய்யக்கூடிய அளவுக்கு இல்லை என்பதை எனது மக்கள் அறிவார்கள்.

இதைவிட மோசமாக, அபூபக்ர் ஸித்தீக் (ரலி) சொல்லவே இல்லாத ஒன்றை பொறுப்பில் உள்ளவர் தவறாகக் கூறுகிறார்! அவர் இவ்வாறு கூறுகிறார்:

“ஹத்ரத் அபூபக்ர் ஸித்தீக் (ரலி) கூறினார்: வியாபாரம் என்னை ஏன் தொந்தரவு செய்யும்? நான் இந்த வேலையையும் (அதாவது காலிஃபாவாக இருப்பதையும்) செய்வேன், வியாபாரத்தையும் செய்வேன்”.

இது அபூபக்ர் ஸித்தீக் (ரலி) அவர்கள் மீது அவர் செய்த ஒரு தவறான பொய்யான கூற்றாகும். இது போன்று அவர் செய்வது இதுவே முதல் முறை அல்ல. தாம் கண்டுபிடித்த போலியான தீர்ப்புகளை வலியுறுத்துவதற்காக அவர் இவ்வாறு செய்கிறார். ஹதீஸ்கள், ஸஹாபாக்களின் மரபுகள், மற்றும் சீரத் ஆகியவற்றில் அவர் சுதந்திரமாக மாற்றங்களையும் சேர்க்கைகளையும் செய்கிறார்.

அவரது கூற்றுகளில் காணப்படும் எல்லைமீறிய அணுகுமுறைகள் பின்வருமாறு:

1. நிகழ்வு தொடர்பான அறிவிப்புகள் குறித்து ஆராய்ச்சி செய்ய இயலாமை.
2. அறிவிப்புகளில் சேர்க்கைகளைச் செய்தல்.
3. அறிவும் புரிதலும் இல்லாததால், முந்தைய மற்றும் பிந்தைய அறிஞர்கள் அனைவரும் ஃபுகஹாக்களுக்கு (நீதிநூல் அறிஞர்களுக்கு) எதிரான முடிவுக்கு வந்தனர் என்று கூறி, மேலோட்டமான மற்றும் தவறான இஜ்திஹாத் செய்தார்.

நான் விரும்புகிறேன்! அவர் உமர் (ரலி) அவர்களின் வார்த்தைகளைக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்:

لو كنت أطيق الأذان مع الخليفي لأذنت

காலிஃபாவாக இருந்தும் அதானைக் கூற எனக்கு வாய்ப்பு கிடைத்திருந்தால், நான் அதானைக் கூறும் பொறுப்பை ஏற்றுக் கொண்டிருப்பேன். (முஸன்னஃப் இப்னு அபீ ஷைபா, எண்: 23)

காலிஃபா பதவியின் சுமையின் காரணமாக அதானைக் கூறும் பொறுப்பை ஏற்க முடியாதவராகவே உமர் (ரலி) தம்மைக் கருதுகிறார். அப்படியிருக்க, வியாபாரமும் வர்த்தகமும் செய்தவாறே அபூபக்ர் ஸித்தீக் (ரலி) காலிஃபா பதவியின் காரியங்களைக் கையாள வல்லவர் என்று பொறுப்பில் உள்ளவர் எப்படிக் கூறமுடியும்? அவர் கூறுவது எவ்வளவு விசித்திரமானது!

(பக்கம் 15)

வழங்கப்பட்ட விவரங்களிலிருந்து, பொறுப்பில் உள்ளவர் குர்ஆன், ஹதீஸ் மற்றும் ஸஹாபாக்களின் நிகழ்வுகள் குறித்து குறைவான புரிதலையே கொண்டுள்ளார் என்பது தெளிவாகிறது, இது அவரது தவறான முடிவுகளுக்கு வழிவகுக்கிறது. சில நேரங்களில் அவரது விவரிக்கும் பாணி நபிமார்களை தகுதிக்குரிய இடத்தில் இல்லாமல் காட்டுவதற்கான காரணமும் இதுவே.

ஒரு நிகழ்வை விவரிக்கும்போது (எ.கா. நபியின் கதை) பொறுப்பில் உள்ளவர் ஆதாரமின்றி சேர்க்கைகளை உருவாக்கும் போக்கைக் கொண்டுள்ளார். நபிமார்களை தகுதிக்குரிய இடத்தில் இல்லாமல் காட்டும் ஆபத்தான பாதையை அவர் மேற்கொண்டுள்ளார். ஒரு நபி அந்தக் குறிப்பிட்ட சம்பவத்தில் எல்லை மீறினார் என்று அவரது தவறுகளைச் சுட்டிக்காட்டும் விதத்தில் கதைகள் விவரிக்கப்படுகின்றன. அந்தக் குறிப்பிட்ட நிகழ்வுக்கு, அந்த நபியைப் பின்பற்றக் கூடாது என்றும், (அந்தத் தனிச் சூழலுக்கு) அவரைப் போல் இருக்கக் கூடாது என்றும் அவர் குறிப்பிடுகிறார். உதாரணமாக, அவர் கூறுகிறார்:

“நபிமார்களுக்கும் ஒரு சோதனையாக அஸ்பாப் (வழிமுறைகள்) வழங்கப்பட்டன. நான் சொல்வதைக் கேளுங்கள்! நபிமார்களுக்கும் ஒரு சோதனையாக அஸ்பாப் வழங்கப்பட்டது. அப்படியென்றால் நமது நிலை என்ன? அல்லாஹ் நபிமார்களுக்கும் ஒரு சோதனையாக வழிமுறைகளை வழங்குகிறான். கவனமாகக் கேளுங்கள், அல்லாஹ் நபிமார்களுக்கும் ஒரு சோதனையாக அஸ்பாபை வழங்குகிறான். இந்த அஸ்பாபின் காரணமாக அவர்கள் தன்னை நினைவில் கொள்கிறார்களா அல்லது தனது கட்டளையைப் புறக்கணிக்கிறார்களா என்பதை அல்லாஹ் பார்க்க விரும்புகிறான். இதைப் பற்றி சிந்தியுங்கள், நபி சுலைமான் (அலை) அவர்களுக்கு அல்லாஹ் இவ்வளவு அழகான, உயர்ந்த மற்றும் அரிதான குதிரைகளை வழங்கினான், அவை சுலைமான் (அலை) அவர்களுக்கு முன் இந்த உலகில் இருந்ததில்லை, அவருக்குப் பின் ஒருபோதும் இருக்காது. இந்தக் குதிரைகள் காற்றில் பறந்தன, சவாரி செய்பவரைச் சுமந்தன, கடலில் வலிமையாக நீந்தின, நிலத்தில் ஓடின. சுலைமான் (அலை) தமது அழகான குதிரைகளைப் பார்ப்பதில் மிகவும் மும்முரமாக ஈடுபட்டதால், அஸ்ர் தொழுகையின் நேரம் முடிந்து சூரிய அஸ்தமனம் தொடங்கிவிட்டது…… கருத்து என்னவென்றால், அல்லாஹ் படைத்திருப்பது படைப்பின் தோற்றத்தை உருவாக்குவதற்காகவே. அது (நமக்காக) செய்யப்படவில்லை, மாறாக, படைத்தவனின் தோற்றத்தை உருவாக்குவதற்காகவே செய்யப்பட்டுள்ளது. படைப்பில் மட்டுமே சிக்கிக் கொள்பவர்கள் நிராகரிப்பவர்கள்தான், படைத்தவனால் ஈர்க்கப்பட்டு பாதிக்கப்படுபவர்கள் முஸ்லிம்கள் ஆவர். அல்லாஹ்வின் படைப்பு படைத்தவனை அறிமுகப்படுத்துவதற்காகவே உள்ளது. அந்த நேரத்தில், அவர், அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்ந்தவாறே, குதிரைகளைப் பார்ப்பதில் (குறுக்கிடப்பட்டு) மும்முரமானார், அஸ்ர் தொழுகையின் நேரமும் முடிந்துவிட்டது. அவர் (சுலைமான் அலை) வாளை எடுக்கும்படி கட்டளையிட்டு, அனைத்துக் குதிரைகளையும் அறுத்து அழித்தார், எதிர்கால சந்ததியினருக்கு ஒன்றுகூட மிச்சம் வைக்கவில்லை; ஏனெனில் இந்தக் குதிரைகளைப் பார்த்ததால் அஸ்ர் தொழுகை முடிந்துவிட்டது. தமது நற்செயல்கள் இழக்கப்பட்டதற்காக வருந்தியவர்களைப் பற்றி சிந்தியுங்கள், அல்லாஹ் ஒருபோதும் அவர்களின் நற்செயல்களை வீணாக்குவதில்லை. அவர் (சுலைமான் அலை) வாளை எடுத்து, இன்றைய அஸ்ர் தொழுகையைச் செய்ய வேண்டும், எனக்குக் குதிரைகள் வேண்டாம், எனக்கு அஸ்ர் வேண்டும் என்று கூறி அனைத்துக் குதிரைகளையும் கொன்றார்”

---

பொறுப்பில் உள்ளவர் சுலைமான் (அலை) அவர்களின் கதையை எவ்வாறு முன்வைத்துள்ளார் என்பதையும், அந்த நிகழ்விலிருந்து அவர் எடுத்த முடிவுகளையும் பாருங்கள்! அவர் கூறியதன் ஆபத்தான விளைவை எவ்வளவு வலியுறுத்தினாலும் போதாது. முதலில், அஸ்பாபால் (வழிமுறைகளால்) பாதிக்கப்படுவது நிராகரிப்பாளர்களின் செயல் என்று அவர் கூறுகிறார். பின்னர் அத்தகைய ஒரு பெரிய நபியே அஸ்பாபால் (வழிமுறைகளால்) பாதிக்கப்பட்டார் என்பதை நிரூபிக்க முயல்கிறார்! விஷயம் எவ்வளவு ஆபத்தான நிலைக்குச் சென்றுவிட்டது எனப் பாருங்கள்? நவூதுபில்லாஹ் (அல்லாஹ் நம்மைப் பாதுகாக்கட்டும்).

அல்லாஹ் சுப்ஹானஹு வதஆலா தாமே சுலைமான் (அலை) அவர்களின் நிகழ்வை இத்தகைய புகழ்ச்சி வார்த்தைகளைக் கொண்டு விவரித்துள்ளான்! புனித குர்ஆனின் வசனத்திலிருந்து:

وَوَهَبْنَا لِدَاوُودَ سُلَيْمَانَ نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابَ إِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِي الصَّافِنَاتُ الْجِيَادُ فَقَالَ إِنِّي أَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّي حَتَّى تَوَارَتْ بِالْحِجَابِ رُدُّوهَا عَلَيَّ فَطَفِقَ مَسْحًا بِالسُّوقِ وَالْأَعْنَاقِ

நாம் தாவூத்துக்கு சுலைமானை அருளினோம். அவர் ஒரு சிறந்த (அல்லாஹ்வின்) அடியார் ஆவார். நிச்சயமாக, அவர் (பாவமன்னிப்புக் கோரி, துதி பாடி) நம் பக்கம் திரும்புவதில் மேன்மையானவராக இருந்தார். (நினைவில் கொள்ளத்தக்க நிகழ்வு) மாலை நேரத்தில் உயர் இனத்தைச் சேர்ந்த வேகமான குதிரைகள் அவர் முன் கொண்டுவரப்பட்டபோது நடந்தது. அவர் கூறினார், “நல்ல பொருட்களின் (அதாவது இந்தக் குதிரைகளின்) மீதான காதலை என் இறைவனை நினைவுகூர்வதைவிட நான் மேலானதாகக் கொண்டேன், அது (சூரியன்) திரைக்குப் பின் மறையும் வரை. அவற்றை என்னிடம் திரும்பக் கொண்டு வாருங்கள் என்று கூறி, அவற்றின் கணுக்கால்களையும் கழுத்துகளையும் தமது கைகளால் தடவத் தொடங்கினார் (மொழிபெயர்ப்பு: மஆரிஃபுல் குர்ஆன், முஃப்தி முஹம்மது ஷஃபீ).

(பக்கம் 16)

பொறுப்பில் உள்ளவர் தமது கூற்றைக் கருத்தில் கொள்ள வேண்டும்:

“சுலைமான் (அலை) தமது அழகான குதிரைகளைப் பார்ப்பதில் மும்முரமாகி, அஸ்ர் தொழுகையின் நேரம் முடிந்து சூரிய அஸ்தமனம் தொடங்கிவிட்டது…….. கருத்து என்னவென்றால், அல்லாஹ் சுப்ஹானஹு வதஆலா படைத்திருப்பது படைத்தலின் தோற்றத்தை உருவாக்குவதற்காகவே. அது (நமக்காக) செய்யப்படவில்லை, மாறாக, படைத்தவனின் தோற்றத்தை உருவாக்குவதற்காகவே செய்யப்பட்டுள்ளது. படைப்பில் மட்டுமே சிக்கிக் கொள்பவர்கள் நிராகரிப்பவர்கள்தான், படைத்தவனால் ஈர்க்கப்பட்டு பாதிக்கப்படுபவர்கள் முஸ்லிம்கள் ஆவர். அல்லாஹ்வின் படைப்பு படைத்தவனை அறிமுகப்படுத்துவதற்காகவே உள்ளது. அந்த நேரத்தில், அவர், அல்லாஹ்வை நினைவு கூர்ந்தவாறே, குதிரைகளைப் பார்ப்பதில் (குறுக்கிடப்பட்டு) மும்முரமானார், அஸ்ர் தொழுகையின் நேரமும் முடிந்துவிட்டது.”

இந்தக் கூற்றின் பொருள் என்னவென்றால், சுலைமான் (அலை) அஸ்பாபால் (வழிமுறைகளால்) பாதிக்கப்பட்டு சோதனையில் தோல்வியடைந்தார் என்பதாகும். குதிரைகளைப் பார்த்து படைத்தவனைப் புகழ்வதற்குப் பதிலாக, அவர் குதிரைகளில் அளவுக்கு அதிகமாக ஈடுபட்டுவிட்டார். நவூதுபில்லாஹ்!

இத்தகைய கூற்று, நபித்துவம் மற்றும் நபிமார்களின் பாவமற்ற தன்மை என்ற விஷயத்தின் நுட்பத்தையும் ஆழத்தையும் பற்றிய பொறுப்பில் உள்ளவரின் முற்றிலான புரிதலின்மையையும் விழிப்புணர்வின்மையையும் காட்டுகிறது. இதனாலேயே அவர் நபிமார்களின் நிகழ்வுகள் குறித்து வெளிப்படையான துணிச்சலுடனும் தைரியத்துடனும் ஒரு முஜ்தஹித் போல பேசுகிறார். ஒரு நபி அதற்குப் பதிலாக இப்படிச் செய்திருக்க வேண்டும் என்ற தோற்றத்தை அளிக்கவும் அவர் தயங்கவில்லை.

பொறுப்பில் உள்ளவர் அடிக்கடி பின்வரும் சொற்றொடர்களைக் கூறுகிறார்:

• “இது ஒரு தவறான புரிதல்”
• “இந்த யுகத்தில் இந்த எண்ணம் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்டுள்ளது”
• “இது ஒரு பொதுவான தவறான கருத்து”
• “இது அனைவரின் கூட்டுத் தவறு”
• “இது முற்றிலும் தவறான கருத்தாகும்”.

மேற்கூறிய கூற்றுகளின் மூலம், அவர் மற்றவர்களை சுதந்திரமாக விமர்சிக்கிறார். போதுமான அறிவு இருந்தும் ஒருவர் விமர்சிக்கும்போது, அவரது நோக்கம் தமது அறிவும் புரிதலும் மேலானது என்பதை நிலைநாட்டுவதே என்பது தெளிவாகிறது.

தஅவாவும் தஅலீமும் உலகளவில் சுன்னாவிலிருந்து விலகிவிட்டன என்று கூறுவதன் மூலம், அந்தக் காலத்தின் நல்லடியார் அறிஞர்களை விடத் தாம் தஅவா மற்றும் தஅலீமுக்கான நபிவழி முறையை நன்கு புரிந்துகொண்டவர் என்பதை பொறுப்பில் உள்ளவர் மறைமுகமாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

உம்மத்தில், நேர்வழியிலிருந்து வழிதவறிச் சென்றவர்கள் உள்ளனர். அவர்களின் வழிகேட்டிற்கான ஒரு காரணம், இஜ்திஹாத்தின் இமாம்கள், ஸலஃபுஸ் ஸாலிஹீன் மற்றும் தற்கால அஹ்லு ஹக் அறிஞர்கள் மீதான அவநம்பிக்கையும் அவர்களைவிட்டு விலகியதும் ஆகும். அவர்கள் தமது சொந்தக் கருத்துக்களையும், சுய-நம்பிக்கையையும், சுய-முடிவெடுத்தலையும் ஏற்றுக்கொண்டனர்.

எனவே, தாருல் உலூம் தியோபந்த் ஜனவரி 31, 2018 அன்றைய தமது எழுத்தில் இது குறித்து எச்சரித்திருந்தது. பொறுப்பில் உள்ளவர் குர்ஆன் மற்றும் ஹதீஸ் தொடர்பாக தமது சொந்த இஜ்திஹாத் முறையை மேற்கொண்டு, அறிவு குறைவாக இருந்தும் தனியாகச் செயல்பட்டு, அதில் மிகைப்படுத்தலுக்குச் சென்றார் என்ற உண்மையின் அடிப்படையில் இது இருந்தது. “ஷாத்” மற்றும் “முன்கர்” அறிவிப்புகள் தொடர்ச்சியாக ஒன்றன் பின் ஒன்றாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இது தவறான வழிநடத்தும் கருத்தியல்களுக்கு வழிவகுத்துள்ளது.

குறிப்பு:
*ஷாத் என்பது ஒரு நம்பகமான அறிவிப்பாளர், மற்ற நம்பகமான அறிவிப்பாளர்களால் அறிவிக்கப்பட்ட அதே ஹதீஸுக்கு முரணான ஹதீஸை அறிவிக்கும் ஹதீஸ் அல்லது மரபு ஆகும்
*முன்கர் என்பது ஒரு நம்பகமற்ற அறிவிப்பாளர், நம்பகமான அறிவிப்பாளர்களால் அறிவிக்கப்பட்ட ஹதீஸுக்கு எதிரான ஏதேனும் ஒன்றை அறிவிக்கும் ஹதீஸ் அல்லது மரபு ஆகும்

மக்களை “ஹிக்மா” (ஞானம்) மற்றும் “ஹுஸ்நுத் தத்பீர்” (தந்திரோபாயம்) மூலம் தவறான கருத்தியல்களிலும் எண்ணங்களிலும் விழுவதிலிருந்து தடுப்பது மார்க்க அறிஞர்களின் முக்கியமான பொறுப்பாகும். ஹாஃபிழ் ஸுயூத்தி தமது “தஹ்ஸீருல் கவாஸ் மின் அகாஸீபில் குஸாஸ்” நூலிலும், இப்னு அல்-ஜவ்ஸி தமது புகழ்பெற்ற “கிதாபுல் கஸஸ் வல்முத்ககிரீன்” நூலிலும், மக்களைத் தம் பக்கம் ஈர்ப்பதற்காக முன்கர் மற்றும் தெரியாத மரபுகளைப் பற்றிப் பேசும் பிரசங்கிகளை கடுமையாக விமர்சிக்கிறார்கள். அவர்கள் மக்களின் மனங்களில் இஸ்லாத்தைப் பற்றிய தவறான உருவத்தை உருவாக்குகிறார்கள்.

பொது மக்களிடையே காணப்படும் பொதுவான அறிவின்மையின் காரணமாக, விசித்திரமான மற்றும் வழக்கத்திற்கு மாறான விஷயங்களைக் கொண்ட பேச்சாளர்களை மக்கள் விரும்புவதாக ஹாஃபிழ் இப்னு குதைபா சுட்டிக்காட்டியுள்ளார். இத்தகைய பேச்சாளர்களுக்கு எதிராக ஸஹாபாக்களும் தாபிஈன்களும் கடுமையான நடவடிக்கைகளை எடுத்துள்ளனர்.

(பக்கம் 17)

இப்போது, உங்களது கேள்விகளுக்கு பதிலளிக்க:

1. கிடைத்த பொறுப்பில் உள்ளவரின் கூற்றுகள் ஷரீஆவின்படி சரியானவை அல்ல. அவரது பெரும்பாலான கூற்றுகள் ஷரீஆ நூல்களைப் பற்றிய அவரது தனிப்பட்ட விளக்கத்தின் மற்றும் குர்ஆன், ஹதீஸ் மற்றும் ஸஹாபாக்களின் (நபி ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம் அவர்களின் தோழர்களின்) வாழ்க்கை பற்றிய தவறான விளக்கங்களின் விளைவாகும். இவற்றை எந்த வகையிலும் பரப்புவது அனுமதிக்கப்படாது. பேச்சாளர் இத்தகைய கூற்றுகளிலிருந்து விலகி, நல்லடியார்களான முன்னோர்களின் மற்றும் மதிக்கத்தக்க அறிஞர்களின் விளக்கங்களைப் பின்பற்ற வேண்டும். குழப்பத்தையும் திசைதிருப்பலையும் ஏற்படுத்தக்கூடிய எந்தச் செயலையும் அவர் தவிர்க்க வேண்டும். பாதுகாப்பு மற்றும் நேர்மையின் பாதையில் கவனம் செலுத்துவது அனைவருக்கும் நன்மை பயக்கும்.
2. பொறுப்பில் உள்ளவரை பாதுகாக்கும் வகையில் இத்தகைய கூற்றுகளை வேண்டுமென்றே பரப்பி, எளிய மக்களை வழிதவறச் செய்பவர்களின் நடத்தை வருந்தத்தக்கது. அவர்கள் தமது செயல்களுக்காக அல்லாஹ் சுப்ஹானஹு வதஆலாவிடம் பதில் சொல்ல வேண்டியிருக்கும்.
3. தாருல் உலூம் தியோபந்த், ஒரு ஜமாஅத்தாக (குழுவாக) தப்லீகி ஜமாஅத்தை ஒருபோதும் எதிர்த்ததில்லை. இது தியோபந்தின் அகாபிர்களால் (புகழ்பெற்ற ஆளுமைகளால்) நிறுவப்பட்டது. இஸ்லாத்தைப் பிரச்சாரம் செய்வதிலும் பரப்புவதிலும் இதற்கு குறிப்பிடத்தக்க முக்கியத்துவம் உண்டு.

தாருல் உலூம் தியோபந்த், முன்னதாக ஒரு விரிவான அறிக்கையை வெளியிட்டு, அறிஞர்களுக்கு ஒரு விரிவான நிலைப்பாட்டை வெளியிடுவதன் மூலம் தமது மார்க்க மற்றும் ஷரீஆ கடமையை உழைப்புடன் நிறைவேற்றியுள்ளது. அது இன்னும் தமது நிலைப்பாட்டிலேயே உறுதியாக நிற்கிறது, இப்போது அதனை மேலும் விரிவான நிலைப்பாடாக அறிஞர்களுக்கு முன்வைக்கிறது. ஷரீஆ விஷயங்களில் மக்கள் தமது உள்ளூர் உலமாக்களை அணுகி வழிகாட்டுதல் பெறுவது அறிவுறுத்தப்படுகிறது. அல்லாஹ் சுப்ஹானஹு வதஆலா நம்மை நேர்வழியில் வைத்திருக்கவும், அனைத்து வகையான தீமையிலிருந்தும் தீங்கிலிருந்தும் உம்மத்தைப் பாதுகாக்கவும் வேண்டுகிறோம். ஆமீன்.

அரபு மேற்கோள்கள்

கையொப்பங்கள்

தொலைபேசி: +91-1336-222429

ஃபேக்ஸ்: +91-1336-222768

இணையதளம்: darululoomdeoband.com

மின்னஞ்சல்: info@darululoomdeoband.com