பக்தியின் அடிப்படை நம்பிக்கை / மௌலானா யூசுஃப் கந்தலவி (ரஹ்) அவர்களின் உரைகளிலிருந்து ஒரு பகுதி

“நீங்கள் உங்கள் முகங்களை கிழக்கு நோக்கியோ அல்லது மேற்கு நோக்கியோ திருப்புவது நன்மையல்ல..” (2:177)

தொழுகைக்காக இங்கும் அங்கும் திரும்புவதுதான் ‘பக்தி’ (தக்வா) என்று அர்த்தமல்ல. சுருக்கமாகச் சொன்னால், வெறுமனே தொழுவது மட்டும் பக்தி அல்ல. அப்படியென்றால் பக்தி என்றால் என்ன?

முதலில் ஒருவருடைய நம்பிக்கைகள் சரியாக இருக்க வேண்டும். மிக முக்கியமானது என்ன? நம்பிக்கை சரிசெய்யப்பட வேண்டும் என்பதுதான்!

“…ஆனால் [உண்மையான] நன்மை (பக்தி) என்பது அல்லாஹ்வின் மீது நம்பிக்கை கொள்பவருக்கே உரியது,” (2:177)

இதன் பொருள் என்ன?

ஒருவர் செல்வம், உடைமைகள், நிலங்கள், வீடுகள், சொத்துக்கள், பூமி, வானம், நிலா, சூரியன், மனிதர்கள், தன்னுடைய சொந்த சுயம் ஆகிய அனைத்தையும் விட்டு விலகி விடுகிறார்.

ஒருவர் தமது நம்பிக்கையையும் சார்பையும் எல்லாவற்றிலிருந்தும் தூய்மைப்படுத்துகிறார்.

மேலும் தமது நம்பிக்கையையும் சார்பையும் ஒரே ஒரு அல்லாஹ்வின் மீது மட்டுமே வைக்கிறார்.

அல்லாஹ்தான் எல்லாவற்றையும் செய்கிறான் என்று நாம் சொல்கிறோம். ஆனால் நாமோ இந்த உலகின் வழிமுறைகளுக்கும் சாதனங்களுக்கும் மட்டுமே கட்டுப்பட்டிருக்கிறோம்.

இதன் பொருள், அல்லாஹ்வின் மேன்மையை நாம் புரிந்துகொள்ளவில்லை என்பதுதான்.

அல்லாஹ் எல்லா வழிமுறைகளிலிருந்தும் தன்னிச்சையானவன்!

அல்லாஹ்வைத் தவிர மற்ற அனைத்தும் ஆற்றல் அற்றவை. வழிமுறைகள் இயல்பிலேயே ஆற்றலற்றவை. அவை நம்மை நிலைநிறுத்துபவை அல்ல. அவை நமக்கு வெற்றியைத் தருபவையும் அல்ல. துன்பங்கள் வழிமுறைகளால் ஏற்படுவதில்லை. வழிமுறைகள் இல்லாமலேயே அல்லாஹ் ஒருவருக்குத் தீங்கு செய்ய முடியும். எந்த இடைத்தரகருமின்றியே அல்லாஹ் ஒருவருக்குத் தீங்கு செய்ய முடியும்.

அல்லாஹ்தான் இறுதியான செயல் புரிபவன்!

அல்லாஹ்வின் ஏகத்துவத்தின் மீதான இந்த நம்பிக்கையே பக்தியின் (தக்வாவின்) அடிப்படையாகும்.