Salah satu sebab mengapa kita tidak harus mengikuti versi Tabligh Maulana Saad adalah kerana perubahan tanpa kelulusan yang telah beliau lakukan terhadap Manhaj (kaedah/jalan/pegangan) asal Tabligh.

Perubahan terbesar ialah ideologi baharu beliau yang akan membawa Jamaat keluar dari Ahlus Sunnah Wal Jama’ah, menjadikannya satu aliran (sekte) baharu.

Maulana Saad telah memperkenalkan banyak ideologi melampau yang akan membawa Jemaah Tabligh keluar dari Maslak Ahlus Sunnah Wal Jama’ah (Maslak di sini bermaksud ‘Jalan’ / ‘Mazhab’ atau aliran pemikiran). Lihat senarai ideologi beliau dalam rakaman ucapan di sini. Banyak Fatwa telah dikeluarkan terhadap beliau.

Jemaah Tabligh sentiasa mengikat dirinya kepada Maslak Ahlus Sunnah Wal Jama’ah. Ia sentiasa berhubungan dengan Institusi Darul Uloom dan hanyalah satu lagi gerakan dalam Islam Sunni. Ia bukan dan tidak akan pernah menjadi aliran Islam yang berasingan. Darul Uloom Deoband menyatakan perkara ini dalam Fatwa 2016 mereka:

Jamaat-e-Tableegh adalah Jamaat Deeni yang tulen, yang tidak boleh dibiarkan beroperasi dengan cara yang menyimpang dari segi ideologi dan amali daripada majoriti Ummah dan Akaabir. Ulama-e-Haq tidak akan sekali-kali bersepakat mahupun mendiamkan diri terhadap penghinaan kepada para Ambiyaa’ (AS), ideologi songsang, ‘Tafsir Bir Raay’ dan huraian Ahaadeeth serta Aathaar yang mengikut kehendak sendiri, kerana jenis ideologi seperti ini akan, pada akhirnya, menyebabkan seluruh kumpulan tersasar daripada jalan kebenaran sebagaimana yang telah berlaku kepada sesetengah Jamaat Deeni dan Islaahi.
….
Jika tindakan segera tidak diambil, dikhuatiri sebahagian besar Ummah yang bergabung dengan Tableegh Jamaat akan terjerumus dalam penyelewengan dan mengambil bentuk Firqah Baatilah

Fatwa Deoband 2016

Setakat ini (2023), kami telah mengumpulkan lebih daripada 40 Fatwa terhadap Maulana Saad yang mengadu tentang ideologi songsang beliau. Namun sehingga kini, tiada satu pun Fatwa balas daripada mana-mana Darul Uloom yang berwibawa yang mempertahankan Maulana Saad.

Perubahan tanpa kebenaran menyebabkan perselisihan dan gangguan

Setiap organisasi di dunia sama ada perniagaan atau organisasi keagamaan mempunyai proses perubahan. Seseorang tidak boleh sewenang-wenangnya mengubah sesuatu tanpa kelulusan yang sepatutnya kerana berbuat demikian akan menyebabkan perselisihan dan gangguan kepada organisasi tersebut.

Senarai perubahan yang diperkenalkan oleh Maulana Saad tanpa kelulusan

Berikut adalah senarai perubahan yang cuba diperkenalkan oleh M Saad kepada Jemaah Tabligh sebelum Perpecahan 2014.

#1 – Memperkenalkan Ideologi baharu di luar Ahlus Sunnah Wal Jama’ah

Ini adalah perubahan yang paling membimbangkan dan berbahaya yang dilakukan oleh Maulana Saad. Kami telah membincangkan perkara ini dalam topik di atas, tetapi kami akan mengulanginya di sini untuk mereka yang hanya membaca sepintas lalu artikel ini.

Jemaah Tabligh sentiasa terikat kepada Maslak Ahlus Sunnah Wal Jama’ah. Ia adalah gerakan dalam Islam Sunni. Ia bukan dan tidak pernah menjadi satu aliran dalam Islam. Ideologi Maulana Saad telah dikecam oleh ramai Ulama. Ideologi-ideologi ini akan menyeleweng Jemaah Tabligh keluar daripada Ahlus Sunnah Wal Jama’ah, akhirnya menjadikan Jemaah Tabligh sebagai aliran baharu. Lihat senarai ideologi beliau dalam rakaman ucapan di sini.

Maulana Ibrahim Dewla, iaitu Syura Tabligh yang paling dihormati, menekankan perkara ini dalam surat pemergiannya dari Nizamuddin Markaz selepas tragedi 13 Ramadhan:

Jamaat Tableegh ini terikat dengan Maslak Ahlus Sunnah Wal Jama’ah berkenaan penjelasan dan tafsiran perkara-perkara Deen dan Syariah. Begitu juga, mereka terikat dengan Jamhoor Mufassirin dalam menetapkan Tafsir mana-mana Ayat al-Quran, Jamhoor Muhaddisin dalam menetapkan huraian mana-mana Hadis, dan pandangan Jamhoor Fuqaha dalam pengambilan hukum daripada kehidupan Nabi SAW dan para Sahabah RA

Surat Maulana Ibrahim Dewla

Setakat ini (2023), kami telah mengumpulkan lebih daripada 40 Fatwa terhadap Maulana Saad yang mengadu tentang ideologi songsang beliau. Kami juga telah menghimpunkan beberapa kenyataan songsang beliau yang paling ketara.

Lebih teruk lagi, memandangkan beliau adalah Amir mutlak dan anaknya dianggap sebagai penggantinya, versi Tabligh beliau tidak lebih daripada kultus keperibadian di mana satu keluarga menguasai segala-galanya.

#2 – Memperkenalkan Muntakhab Ahadith dalam Taleem Ijtimai

Pada tahun 2006, Maulana Saad, yang mendakwa menulis Muntakhab Ahadith, secara terbuka menggalakkan orang ramai membaca buku tersebut dalam Taleem (Kumpulan) Ijtimai dan perhimpunan.

Jemaah Tabligh sentiasa tegas dalam Usool (peraturan/prosedur) mereka. Salah satu sebabnya adalah untuk mengelakkan penyelewengan daripada Ahlus Sunnah Wal Jama’ah terutamanya dalam perkara tafsiran Deen. Muntakhab Ahadith adalah buku “Terjemahan Hadis” yang hampir tiada penjelasan.

Memandangkan majoriti orang ramai berfikiran mudah dan bukan Alim, Muntakhab Ahadith telah membuka ruang kepada tafsiran hadis sendiri yang berbahaya serta ijtihad gaya sendiri (Lihat 3 sebab untuk tidak membaca Muntakhab Ahadith).

Penggunaan Muntakhab Ahadith juga tidak pernah diluluskan oleh Syura Dunia.

#3 – Secara beransur-ansur menggantikan Da’wah Harian dengan DTI (Da’wah, Taleem, dan Istiqbal)

Meluangkan masa harian untuk berdakwah adalah salah satu aktiviti teras bagi Jemaah Tabligh. Ahli-ahli digalakkan meluangkan sekurang-kurangnya 2.5 jam setiap hari untuk perkara ini. Mereka akan keluar berdakwah dengan penuh keprihatinan dan kebimbangan terhadap orang ramai di kawasan mereka.

Pada tahun 2014, Maulana Saad memperkenalkan amalan DTI (Da’wah, Taleem, Istiqbal) sebagai piawaian emas untuk menggantikan aktiviti Da’wah harian. Dalam satu sesi DTI, sekurang-kurangnya tujuh orang saudara diperlukan. Satu kumpulan membaca Ta’leem di dalam Masjid manakala kumpulan yang satu lagi keluar dari Masjid untuk mengajak orang ramai ke sesi Ta’leem tersebut.

Salah satu ideologi kontroversi Maulana Saad ialah dakwaan beliau bahawa berdakwah di luar Masjid adalah bertentangan dengan Sunnah (lihat: M Saad secara salah mendakwa bahawa adalah bertentangan dengan Sunnah untuk berdakwah di luar Masjid). Ideologi ini bertentangan dengan Ijmak (kesepakatan ulama).

Maulana Saad telah menjadikan DTI sebagai ‘piawaian emas’, dan Da’wah harian (2.5 jam rutin) dilihat sebagai kurang penting. Disebabkan penekanan kuat terhadap DTI, sesetengah Masjid telah meninggalkan usaha Da’wah tempatan mereka sepenuhnya. Mereka berkumpul di satu Masjid besar semata-mata untuk mencapai bilangan yang diperlukan bagi DTI, mengakibatkan pengabaian kerja tempatan mereka.

Amalan (DTI) ini juga tidak pernah diluluskan.

#4 – Tinggal Lama dalam Jamaat

Jemaah Tabligh sentiasa mengehadkan tempoh tinggal di satu Masjid kepada hanya 3 hari (kadangkala 4 hari termasuk perjalanan). Pengecualian jarang berlaku.

Namun Maulana Saad telah menjadikannya ‘Piawaian Emas’ bagi Jamaat untuk tinggal di sesebuah Masjid selama yang mungkin. Beliau mendakwa bahawa tempoh piawai 3 hari di sesebuah Masjid adalah ‘tidak bermakna’ dan tidak menghasilkan apa-apa. Ideanya ialah sesebuah Jamaat mesti tinggal di sesebuah Masjid selama yang mungkin sehingga hasil dicapai di kawasan tersebut.

Masalahnya ialah ahli Jamaat adalah manusia biasa. Seseorang ahli boleh mempunyai tabiat buruk dan melakukan kesilapan kecil. Apabila mereka tinggal di sesebuah Masjid untuk tempoh yang lama, tabiat dan kesilapan ini berulang dan disedari oleh penduduk tempatan. Tidak lama kemudian, jemaah Masjid tempatan akhirnya akan mengadu kepada Jawatankuasa Masjid. Malangnya, amalan ini telah mengakibatkan banyak Masjid ditutup secara kekal kepada Jamaat.

Yang lebih penting, perubahan ini tidak pernah diluluskan oleh Syura Dunia.

#5 – Menghapuskan Perhimpunan Profesional

Maulana Saad telah menghapuskan Jord (Perhimpunan) untuk kumpulan Profesional atau kumpulan orang tertentu contohnya peniaga, pekerja Keretapi, dan sebagainya. Ini sebelum ini merupakan cara yang baik untuk menggabungkan Da’wah dengan segmen masyarakat tertentu.

Beliau mendakwa bahawa langkah sedemikian mewujudkan perkauman dalam masyarakat.

Penghapusan ini tidak pernah diluluskan oleh Syura Dunia.

#6 – Ibadah Sepanjang Malam

Maulana Saad telah menggalakkan amalan ibadah sepanjang malam semasa Khurooj. Ahli Jamaat akan bergilir-gilir mengikut syif supaya sentiasa ada orang yang berjaga untuk beribadah sepanjang malam.

Walaupun ini kedengaran indah, amalan ini mempunyai kelemahan besar. Orang yang tidak biasa dengan ini tidak akan mendapat tidur yang cukup. Mereka akan keletihan dan mudah marah sepanjang hari. Orang yang pergi ke Jamaat buat kali pertama mungkin berasa terbeban dan tidak mahu pergi lagi. Penting untuk difahami bahawa ibadah malam yang bersifat sunat perlu datang daripada diri sendiri, bukan dipaksakan.

Amalan ini juga tidak pernah diluluskan oleh Syura Dunia.

#7 – Mengubah Malam Shabguzari (juga dikenali sebagai Shab-e-Juma)

Maulana Saad telah tidak menggalakkan pembawaan orang baharu ke Malam Shabguzari (juga dikenali sebagai Shab-e-Juma). Malam Shabguzari telah diubah menjadi malam Fikr (kebimbangan dan keprihatinan). Ia kini hanya khusus untuk pekerja lama, dan bukan untuk membawa saudara baharu. Ini merupakan satu perubahan besar kerana Malam Shabguzari sentiasa menjadi cara untuk memperkenalkan saudara baharu kepada kerja Da’wah.

Perubahan sedemikian akan membawa kesan yang buruk kepada kerja ini.

Amalan ini tidak pernah diluluskan oleh Syura Dunia.

#8 – Ijtima Bulanan menggantikan Maswara Bulanan

Maulana Saad telah menggantikan Mashwara bulanan dengan Ijtima bulanan. Sebelum ini, Mashwara bulanan diadakan di kalangan saudara-saudara untuk membincangkan keadaan Usaha semasa (iaitu Karguzari), pergerakan Jamaat dan sasaran baharu (Azaim).

Namun Maulana Saad telah mengubah Mashwara yang ringkas ini menjadi satu Ijtima berskala penuh di mana beliau menekankan kepentingan menunjukkan bilangan, mengajak orang ramai dan merekod kehadiran.

Amalan sedemikian tidak pernah diluluskan oleh Syura Dunia.

#9- Syarat Khurooj setahun untuk membaca Hayatus Sahabat dalam Program Markaz

Maulana Saad telah mewujudkan syarat bagi Ulama untuk meluangkan 1 tahun di jalan Allah sebelum mereka dibenarkan membaca Hayatus Sahabat pada Program Shabguzari (program malam Markaz). Syarat ini tidak pernah diluluskan.

Ironinya, M Saad sendiri tidak pernah meluangkan sebarang masa di Jalan Allah. Namun, beliau membaca Hayatus Sahabat setiap hari di Nizamuddin Markaz.

#10 – Khurooj Lima (5) bulan untuk Rakyat India

M Saad menetapkan syarat ketat bagi rakyat India yang pergi ke luar negara untuk meluangkan 5 bulan dan bukannya 4 bulan yang biasa. Perubahan besar ini tidak pernah diluluskan. Mereka yang telah biasa meluangkan 4 bulan setiap tahun menghentikan amalan mereka kerana mendapati bulan tambahan itu sebagai bebanan tambahan.

Perlu diambil perhatian bahawa di Pakistan, 7 bulan diperlukan bagi mereka yang pergi ke luar negara. Amalan ini telah diluluskan semasa hayat Maulana Yusuf, yang merupakan Amir Tabligh kedua, melalui Mashwara. Namun, 5 bulan untuk India tidak pernah diluluskan oleh Syura Dunia.

#11 – Khurooj tahunan Enam (6) bulan untuk pekerja aktif

Maulana Saad telah menggalakkan pekerja yang ‘Aktif Memimpin’ untuk meluangkan 6 bulan dalam Jamaat setiap tahun berbanding 4 bulan. Beliau menyatakan bahawa 4 bulan adalah untuk orang biasa, tetapi 6 bulan adalah untuk pekerja ‘Aktif’. Perubahan sedemikian tidak pernah diluluskan oleh Syura Dunia.

#12 – Lima (5) Amaal Masturat

Maulana Saad memperkenalkan 5 Amaal Masturat sebagai piawaian emas baharu untuk Taleem di rumah. 5 Amaal tersebut ialah Mashwara, Taleem, Tilawah Quran, 6 Sifat Muzaraka, dan Tashkeel. Satu kelemahan perkara ini ialah kecenderungan untuk memadatkan kesemua 5 amaal ke dalam satu sesi Taleem piawai selama 30 minit. Dengan ini, pembacaan Kitaab, sumber utama peningkatan kerohanian, semakin lama semakin berkurangan.

Perubahan ini tidak pernah diluluskan oleh Syura Dunia