Berikut adalah surat yang dihantar oleh Dua Tokoh Tua Jemaah Tabligh Saudi, Sheikh Ghassan Zarey dari Madinah al-Munawwarah dan Sheikh Fazil Basiyoni dari Makkah al-Mukarramah. Mereka diarahkan oleh Haji Abdul Wahab untuk menjadi orang tengah bagi menyelesaikan perbezaan antara Maulana Saad dan para Tokoh Tua pada tahun 2016.
Sheikh Ghassan turut berkongsi laporan penuh beliau dalam satu ceramah yang disampaikan di Afrika Selatan. Audio penuh dan terjemahannya boleh didapati di sini.
NOTA: Sheikh Fazil Basiyuni telah kembali ke rahmatullah pada 5 April 2020 sebagai seorang Syahid di jalan Allah di Indonesia (Jakarta). Al-Fatihah.
Sebelum membaca lebih lanjut, sila fahami bahawa matlamat kami adalah untuk memelihara sejarah benar Tabligh, walau sepahit mana sekalipun ia. Seiring berlalunya generasi, sejarah ini mungkin akan dilupakan. Kami tidak menggalakkan kebencian, dan sudah tentu bukan mengumpat. Lihat artikel kami ‘Mengumpat vs Memberi Amaran’. Sejahat mana pun seseorang Muslim itu, dia tetap saudara Muslim kita. Kita mencintai dan membenci hanya kerana Allah.
17 Oktober 2016
Kepada Elders kami yang dihormati dari India, Pakistan, dan Bangladesh,
Kami menerima panggilan telefon daripada Sheikh Abdul Wahhab dari Raiwind, meminta kami pergi ke Markaz Nizamuddin untuk mendamaikan perselisihan antara Elders kami (Maulana Ibrahim, Maulana Ahmad Lat, Maulana Yaqoob, Maulana Ismail, saudara Farooque, Profesor-profesor Abdurrahman, Sanaullah, dan Khalid Siddiqi) di satu pihak dan Maulana Saad di pihak yang satu lagi.
Permintaan ini dibuat berdasarkan pergaduhan dan pertumpahan darah yang berlaku di Nizamuddin pada Ramadan yang lalu. Akibatnya, lapan orang tua meninggalkan Markaz dan pulang ke kampung masing-masing.
Perjalanan Elders Jemaah Tabligh Saudi ke India Selepas Aidil Fitri
Kami menuju ke India dan pergi ke Nizamuddin serta bertemu Maulana Saad. Kami menawarkan diri untuk menjadi orang tengah antara beliau dengan Elders yang lain bagi merapatkan perbezaan mereka. Maka, beliau menyambut baik idea tersebut dan berkata, "Kalian datang sebagai Nusrah daripada Allah Ta'ala".
Beliau seterusnya menjelaskan bahawa apa yang kami dengar tentang pertumpahan darah dan pergaduhan yang berlaku pada bulan Ramadan itu dilakukan oleh kumpulan lain yang cuba mencetuskan fitnah di Markaz dan mereka bukan daripada kalangan ahli Tableegh.
Kami tidak memberi sebarang komen mengenai perkara ini walaupun kami terkejut bagaimana orang-orang ini berani memasuki Markaz, mengapa mereka memukul satu kumpulan tetapi tidak yang lain, dan mengapa pada waktu yang tertentu itu. Namun begitu, kami memilih untuk berdiam diri.
Kami mengunjungi Maulana Ibrahim, Maulana Ahmed Laat, Maulana Ismail, saudara Farooq dan Elders yang lain, dan kami mendapati mereka bersedih dan dalam keadaan pilu akibat peristiwa yang berlaku pada bulan Ramadan, serta keadaan Markaz pada masa itu. Mereka juga memaklumkan kepada kami bahawa mereka telah cuba memujuk Sheikh Saad untuk kembali kepada acuan yang diamalkan oleh Elders kita terdahulu.
Mereka menyambut baik usaha kami untuk berdamai. Namun, mereka mencadangkan agar kami memulakan pertemuan-pertemuan ini selepas Haji kerana perkara ini memerlukan beberapa sesi dan waktu untuk perjalanan Haji sudah hampir tiba.
Kami memaklumkan kepada Sheikh Saad dan Elders yang lain bahawa pertemuan-pertemuan ini akan bermula selepas Haji dan semua bersetuju dengan perkara itu.
Pertemuan Elders Jemaah Tabligh Saudi Dengan Maulana Saad Semasa Musim Haji
Kami bertemu Maulana Saad sebanyak empat kali yang berlainan di Makkah Mukarramah, Madinah Munawwarah, dan Mina, dan kami bersetuju dengan beliau untuk menetapkan 15 Oktober 2016 sebagai tarikh sesi pertama dan kami akan tiba di India dua hari lebih awal untuk membuat persediaan bagi sesi-sesi ini serta menyusun agenda pertemuan-pertemuan ini dengan persetujuan semua Elders.
Kami memohon kepada Maulana Saad untuk membenarkan kami membentuk satu Jemaah yang terdiri daripada 6 orang Pekerja Lama Arab dari Makkah Mukarramah dan Madinah Munawwarah untuk menjadi Jemaah orang tengah bagi pertemuan-pertemuan perdamaian ini. Kami telah menyerahkan 6 nama ini kepada Maulana Saad dalam sepucuk surat bertulis dan semua Elders termasuk Maulana Saad bersetuju dengan nama-nama tersebut.
Pada masa ini terdapat khabar angin bahawa Maulana Ibraheem meninggalkan Markaz akibat keadaan kesihatannya, dan bahawa beliau akan kembali ke Markaz selepas Haji.
Maka, beliau menulis sepucuk surat untuk menegaskan bahawa sesungguhnya beliau meninggalkan Markaz bukan kerana keadaan kesihatannya, tetapi kerana beliau tidak bersetuju dengan keadaan yang berlaku di Nizamuddin pada masa itu kerana ia tidak selari dengan apa yang dilakukan oleh Maulana Ilyas, Maulana Yusuf, dan Maulana Inaamul Hasan.
Maka, sesetengah pihak mendakwa bahawa itu adalah mesej palsu, dan selepas itu, menjadi jelas bahawa Maulana Ibraheem meninggalkan Markaz akibat perselisihan ini dan bahawa beliau telah mula mengajar Bukhari Shareef di Gujarat.
Dalam perbincangan kami dengan Maulana Saad semasa musim Haji, beliau menyebut bahawa 'FAISAL' hendaklah seorang sahaja, sama ada beliau sendiri atau Maulana Ibraheem. Namun, orang-orang Mewat dan UP tidak akan bersetuju untuk melantik Maulana Ibraheem. Kami memohon kepada Maulana Saad untuk menangguhkan perbincangan mengenai isu-isu ini sehingga kami bertemu di India pada 15 Oktober 2016 dan beliau bersetuju dengan perkara itu.
Perjalanan Elders Jemaah Tabligh Saudi ke India Selepas Haji
Kami menerima amaran daripada pelbagai saudara bahawa terdapat ancaman sekiranya kami pergi ke Nizamuddin dan kami diberitahu bahawa kami perlu melindungi diri kami sendiri. Kami diberitahu bahawa Maulana Saad tidak akan bertemu kami, tetapi mereka tidak memberitahu kami sumber khabar angin ini.
Kami memutuskan untuk bertawakal kepada Allah Ta'ala dan pergi ke India pada 12 Oktober 2016 sepertimana perjanjian kami. Namun, dua daripada saudara-saudara kami dalam Jemaah kami tidak dapat menyertai kami akibat hal-hal peribadi mereka sendiri. Maka, kami hanya berempat yang pergi (dan bukannya 6 orang).
Kami memulakan perjalanan kami ke India pada tarikh yang ditetapkan dan memutuskan untuk menyewa tempat di luar Markaz Nizamuddin dan tidak menginap bersama mana-mana pihak atau berdekatan dengan mana-mana pihak agar semua orang tahu bahawa kami mempunyai kedudukan yang neutral.
Maulana Saad Tidak Gembira Melihat Kami di Markaz
Pada hari berikutnya, kami mengunjungi Maulana Saad di Markaz, tetapi beliau tidak menemui kami dengan senyuman mahupun wajah yang riang. Apabila kami memohon beliau menetapkan waktu untuk pertemuan-pertemuan ini, wajah beliau bertukar merah, dan beliau mula menjerit kepada kami di hadapan semua orang sambil berkata, "Mengapa kalian datang? Mengapa kalian campur tangan dalam urusan Nizamuddin? Perkara-perkara ini di luar tahap kalian."
Kami memberitahu beliau bahawa kami datang sepertimana perjanjian kami dengan beliau di Hijaz. Beliau kemudian berkata, "Perkara ini sudah selesai, kami tidak mempunyai sebarang masalah di sini dan kerja sedang berjalan dengan sepatutnya. Kalian sepatutnya pergi kepada mereka yang meninggalkan Markaz dan beritahu mereka bahawa mereka memerlukan Markaz. Mereka harus kembali dan menyertai Amal."
Kami Menghubungi Beberapa Orang Tengah yang Rapat dengan Maulana Saad
Kami memutuskan untuk menghubungi beberapa orang tengah antara kami dengan Maulana Saad. Kami memilih beberapa orang yang rapat dengan beliau. Mereka adalah seperti berikut:
-
Mufti Shahzad – Kami bercakap dengan Mufti Shahzad yang merupakan salah seorang yang bertanggungjawab di Markaz pada masa itu. Kami menjelaskan kepada beliau betapa seriusnya perkara ini dan bahawa ia akan menghancurkan kerja seluruh Umat kerana setiap seorang daripada Elders ini mempunyai pengikutnya sendiri dan kami perlu berusaha menyelesaikan perselisihan ini antara Elders secepat mungkin. Beliau berkata beliau akan cuba, tetapi beliau tidak menghubungi kami semula. Kemudian, kami menghubungi beliau, dan beliau berkata bahawa beliau akan bertanya kepada Maulana Saad dan akan menghubungi kami semula. Beliau kemudian menghubungi kami dan meminta kami bertemu dengannya selepas Fajar di tempat kami. Kami bersetuju untuk bertemu beliau di sebuah Masjid sebaliknya.
-
Seorang Warga Delhi – Kami bercakap dengan seorang yang berasal dari Delhi yang sangat rapat dengan Maulana Saad dan meminta beliau berbicara dengan Maulana Saad bagi pihak kami. Beliau berbuat demikian. Beliau kemudian berkata bahawa Maulana Saad memberitahunya bahawa mereka boleh datang ke Markaz dan makan hanya di Sufrah awam. Markaz terbuka kepada sesiapa sahaja yang mahu menyertai Amal. Saudara itu kemudian memberitahu Maulana Saad bahawa orang-orang ini telah datang ke India dengan satu janji temu untuk duduk dan berbincang mengenai perkara-perkara ini. Maulana Saad tidak bersetuju sambil berkata, "kamu akan bertanggungjawab atas kedatangan mereka dan sekiranya mereka membuka topik ini saya akan berasa marah dan suara saya akan menjadi kuat. Sekiranya itu berlaku, Markaz ini akan dipenuhi orang Mewati dalam masa sejam. Mereka ini tidak akan dapat keluar dari bilik saya, apatah lagi keluar dari Markaz." Ini mengejutkan kami! Maulana Saad sebelum ini memberitahu kami selepas Aidil Fitri bahawa mereka yang mencetuskan Fitnah itu adalah kumpulan pembuat masalah yang lain. Kini beliau mengancam kami dengan mengatakan bahawa orang-orang Mewati akan memenuhi Markaz dan kami tidak akan dibenarkan keluar dari biliknya! Kami tertanya-tanya, bagaimana mungkin ancaman sebegini diberikan di sebuah Markaz Tableeghi!
Elders Datang dari Seluruh India Bersedia untuk Berbincang dengan Maulana Saad
Elders datang dari jauh sepertimana yang kami janjikan kepada mereka semasa Haji dan mereka telah menunggu selama dua hari terakhir. Apabila kami menyedari bahawa usaha-usaha ini tidak berjaya, kami menghantar sepucuk surat kepada Maulana Saad menjelaskan bahawa Elders ini telah datang dengan janji temu yang telah ditetapkan sebelumnya.
Mereka sedang menunggu keputusan beliau tentang bila dan di mana untuk bertemu mereka bagi merapatkan perbezaan tersebut. Dalam surat itu kami menulis seperti berikut:
Berdasarkan persetujuan tuan semasa Haji dan surat yang telah diserahkan kepada tuan berkenaan pertemuan dengan Elders India pada 15 Oktober 2016 untuk merapatkan perbezaan, kami ingin memaklumkan bahawa Elders ini telah tiba di Delhi untuk pertemuan ini dan mereka sanggup duduk bersama tuan. Oleh itu, kami memohon agar tuan menetapkan waktu dan tempat untuk pertemuan ini. Mereka akan menunggu sehingga petang esok, jika tidak, mereka akan pulang ke kampung halaman masing-masing. Akhir kata, kami memohon kepada Allah Ta'ala agar membawa Khair melalui tangan tuan dan menyatukan Umat melalui tuan.
Selepas surat ini, kami menerima panggilan daripada Mufti Shahzad yang mengatakan bahawa beliau ingin bertemu kami di tempat kami, jadi kami memberitahu beliau bahawa kami lebih suka bertemu di sebuah Masjid yang terletak di pertengahan jarak antara kami dan mereka. Keesokan paginya tiga orang saudara datang menemui kami di Masjid; Mufti Shahzad, Saudara Mursaleen, dan Saudara Mushtaq.
Apabila kami bertemu mereka, jawapannya adalah kalian dialu-alukan untuk menyertai Amal Markaz kerana ia terbuka kepada semua. Maka, kami kemudian memaklumkan kepada Tokoh Tua bahawa Maulana Saad tidak mahu bertemu mereka dan mereka boleh berangkat pulang.
Elders Jemaah Tabligh Saudi Dilaporkan Sebagai Disyaki Pengganas!
Selepas solat Zuhur pada hari yang sama, seorang pegawai polis datang ke tempat tinggal kami membawa salinan fotokopi pasport kami dan mula mengajukan soalan. Pengurus tempat tinggal kami menghubungi balai polis untuk mengetahui sebab siasatan mereka dan jawapannya ialah mereka menerima satu panggilan yang tidak dikenali pada talian anti-keganasan mengenai orang-orang Arab yang mencurigakan di alamat ini!
Kami membuat Mashwarah untuk melihat sama ada terdapat apa-apa lagi yang dapat kami tawarkan, dan apabila kami menyedari bahawa tidak ada apa-apa yang dapat kami lakukan, kami kembali ke Makkah Mukarramah dan Madinah Munawwarah pada hari yang sama.
Surat Kami Kepada Maulana Saad Sebelum Meninggalkan India
Sebelum meninggalkan India kami menulis sepucuk surat kepada Maulana Saad menyatakan bahawa kami sedia menjadi orang tengah untuk perdamaian ini pada bila-bila masa yang beliau kehendaki. Terjemahan surat itu adalah seperti berikut:
Kami ingin memaklumkan kepada tuan yang dihormati bahawa kami amat menghargai keluarga tuan yang mulia yang telah digunakan oleh Allah Taala sebagai wasilah untuk menghidupkan semula usaha Rasulullah صلی اللہ علیہ وسلم di seluruh dunia. Atas dasar ini kami mencintai tuan dan seluruh keluarga tuan dan kami memohon kepada Allah Ta'ala agar memberikan tuan Taufeeq bagi apa yang Dia cintai, dan apa yang meredhaiNya.
Kami berharap dapat duduk bersama tuan untuk merapatkan pandangan tuan dan pandangan Elders yang lain kepada satu titik persamaan, sekali gus menyelamatkan Umat daripada berpecah belah dan terjerumus dalam perselisihan. Ini bukan sekadar cadangan kami sendiri; sebaliknya, ia adalah menurut persetujuan tuan sendiri semasa kami bertemu ketika Haji.
Walaupun kami amat terkejut dengan keengganan tuan untuk duduk bersama kami setelah begitu bersemangat untuk pertemuan ini semasa Haji, kami tetap berusaha keras untuk mengumpulkan Elders bagi pertemuan ini untuk merapatkan perbezaan tersebut. Kami lebih terkejut lagi apabila tuan enggan duduk bersama rakan-rakan seperjuangan tuan sendiri dalam kerja mulia 'DAKWAH' ini walaupun mereka adalah Elders Nizamuddin.
Walaupun begitu, kasih dan hormat kami kepada tuan tetap ada dalam hati kami dan kami memohon kepada Allah Ta'ala agar memberi petunjuk kepada kita semua untuk merapatkan hati-hati dan kepada apa yang Dia cintai dan apa yang meredhaiNya.
Kami mempunyai hasrat untuk mengunjungi tuan dan duduk bersama tuan. Namun, kami terkejut apabila menerima amaran bahawa sekiranya kami mengunjungi Maulana Saad, jangan berbincang dengan beliau mengenai perkara-perkara ini kerana jika tidak beliau akan marah. Sekiranya beliau marah suaranya akan menjadi kuat, dan orang-orang Mewati akan datang dan kalian tidak akan dapat keluar sama ada dari Markaz mahupun dari biliknya. Maka, kami membuat Mashwarah sesama kami bahawa keadaan sekarang tidak stabil dan tidak mungkin untuk mengunjungi tuan pada masa ini.
Walaupun begitu, kami ingin memaklumkan kepada tuan bahawa kami masih mencintai tuan. Ketiadaan kami di Markaz bukan bermakna kami marah, sebaliknya kami berasa amat sedih dan kesal kerana keadaan telah sampai ke tahap ini.
Semoga Allah Ta'ala memberikan kita semua Taufeeq untuk melakukan apa yang menyatukan hati-hati Umat.
Akhir kata, kami sedia untuk kembali dan mengadakan pertemuan-pertemuan yang sewajarnya antara tuan dan Elders pada bila-bila masa dan bilamana tuan memerlukan kami.
[TAMAT SURAT]
Kami memohon kepada Allah Ta'ala agar mengampunkan kami dan seluruh Umat atas segala dosa kami, yang kecil mahupun yang besar, serta menerima taubat kami dan tidak menghalang kami daripada kerja yang besar ini mahupun daripada penyatuan hati. Sesungguhnya Dialah Yang Maha Pemurah.
Makkah Mukarramah – Madinah Munawwarah, Bagi pihak Jemaah Perdamaian, Ghassan dan Fazil, 16 Muharram 1438/ 17 Oktober 2016
Surat dalam Bahasa Arab: