Berikut adalah terjemahan surat yang dikeluarkan oleh Darul Uloom Deoband pada 8/12/2016, hanya dua hari selepas mereka mengeluarkan Fatwa pertama mengenai Maulana Saad pada 6/12/2016.
Surat asal dalam bahasa Urdu:
Fatwa Deoband 2016 – M Saad mesti membuat RujukMuat Turun
[Terjemahan] Rujuk Maulana Muhammad Saad Kandhlawi dan surat balasan daripada Darul Uloom
Darul Uloom Deoband tidak berpuas hati dengan surat Rujuk pertama daripada Maulana Muhammad Saad Saheb. Surat ini dihantar sebagai jawapan kepada pendirian sebulat suara (Fatwa) Darul Uloom Deoband. Darul Uloom telah memutuskan untuk mengeluarkan pendirian bersepadu mereka dan memaklumkan Maulana Muhammad Saad Saheb melalui sepucuk surat.
Pada mulanya, mereka tidak menganggap perlu untuk menyiarkan surat Rujuk Maulana Saad serta jawapan mereka yang menunjukkan ketidakpuasan hati mereka. Walau bagaimanapun, memandangkan sesetengah pegawai dari Nizamuddin kini telah menyiarkan satu bantahan, Darul Uloom terpaksa menyiarkan surat ini. Surat ini menjelaskan mengapa mereka tidak berpuas hati dan menjelaskan status Rujuk Maulana Saad.
Kami menyiarkan tulisan Rujuk Maulana Muhammad Saad Saheb dan surat Darul Uloom di bawah. Kami akan berkongsi lebih lanjut butiran kemudian jika perlu.
Surat Penolakan Darul Uloom Deoband
Assalamualaikum WRWB,
Daripada: Abu al-Qasim Nomani, Ketua Darul Uloom Deoband
Kepada: Maulana Muhammad Saad Saheb, semoga Allah mengurniakan kepada kami dan tuan apa yang Dia cintai dan redha akannya,
Semoga kesejahteraan, rahmat, keberkatan dan kurnia Allah ke atas tuan. Kami berharap semuanya baik-baik sahaja.
Selepas membaca surat tuan, pada mulanya kami berasa gembira. Harapan kami ialah jika mana-mana di antara kita membuat kesilapan dalam agama Allah atau dalam memuliakan tokoh-tokoh pilihan-Nya disebabkan kealpaan atau kesilapan, kita hendaklah dengan ikhlas berusaha membetulkannya tanpa berlengah-lengah. Permulaan surat tuan memberikan kesan sedemikian, yang amat bernilai. Namun, kesan positif ini pudar menjelang akhir surat tuan.
Pada akhir surat tuan, tuan menulis: "Berbanding dengan perkara-perkara di atas, disebabkan sebarang kealpaan atau kecuaian dalam pertuturan atau kekurangan mempertimbangkan segala hikmah semasa membuat kenyataan, kekurangan dalam pengucapan telah menyebabkan sedikit salah faham di kalangan pihak yang bertanggungjawab di pusat agama tuan yang dihormati, saya dan rakan-rakan saya.
Saya mendapati salah faham sedemikian amat disesalkan dan menganggapnya sebagai tidak bekerjasama dengan usaha Dakwah yang diberkati dan Markaznya" (dalam kata-katanya sendiri).
Pertama, pendirian Darul Uloom Deoband bukan hanya berdasarkan kenyataan lama tuan. Kenyataan-kenyataan terkini juga adalah sebahagian daripadanya. Selain daripada sebahagian petikan, selebihnya adalah daripada masa-masa terkini.
Kedua, kenyataan-kenyataan terkini tuan telah menggalakkan kedekatan dengan madrasah-madrasah, para ulama, dan ahli Allah. Walau bagaimanapun, tuan tidak menyebut tentang menarik balik atau menyangkal kenyataan-kenyataan yang dipersoalkan itu.
Ketiga, bahagian akhir surat tuan jelas menunjukkan bahawa tuan percaya Fatwa Darul Uloom Deoband ini (yang dihantar bersama surat panjang ini) berpunca daripada ketidakpercayaan dan sikap tidak bekerjasama dengan usaha Dakwah dan Markaznya. Ini sama sekali tidak benar. Fatwa-fatwa tidak dikeluarkan berdasarkan ketidakpercayaan. Ia dikeluarkan untuk menjelaskan Syariah.
Tuan harus tahu bahawa dari segi istilah keilmuan dan Syariah, "syak dan ketidakpercayaan" merujuk kepada penghakiman yang dibuat tanpa bukti. Apabila berdasarkan bukti, ia bukanlah ketidakpercayaan. Fatwa dan pendirian Darul Uloom Deoband ini adalah berdasarkan kenyataan-kenyataan jelas tuan. Oleh itu, menganggapnya sebagai "ketidakpercayaan" itu sendiri adalah satu bentuk ketidakpercayaan.
Walaupun begitu, memandangkan tuan berasal daripada keluarga keilmuan dan keagamaan yang terkenal serta mempunyai hubungan turun-temurun dengan Dakwah dan Tabligh, fatwa ini telah memberikan tuan manfaat keraguan (benefit of doubt). Namun tuan mentafsirkannya sebagai ketidakpercayaan. Hubungan Darul Uloom Deoband dengan Jemaah Tabligh dan kerjasamanya dengan aktiviti-aktiviti pendidikannya adalah jelas dan tidak memerlukan penjelasan lanjut.
Selanjutnya, pada akhir surat tuan di bawah tajuk "nota", tuan menulis bahawa walaupun dengan ilmu tuan yang terhad, tuan akan cuba menghantar lebih banyak maklumat dan rujukan ilmiah berkenaan bantahan-bantahan terhadap kenyataan-kenyataan tuan. Ini menunjukkan bahawa tuan masih percaya pendapat tuan adalah betul dan ingin memberikan hujah-hujah untuknya.
Bagi mengelakkan surat-menyurat yang panjang lebar dan tidak perlu, kami kini merancang untuk menghantar pendirian sebulat suara Darul Uloom Deoband kepada madrasah-madrasah, para ulama, dan ahli masyarakat yang serius. Ini akan melindungi kerja kumpulan yang diberkati ini daripada fahaman yang salah dan mengekalkan kegunaannya serta kepercayaan para ulama yang benar.
[Tamat Surat]