ഹബീബ് ഉമർ ബിൻ ഹഫീള് (حبيب عمر بن حفيظ) യമനിൽ നിന്നുള്ള ഒരു ഇസ്ലാമിക പണ്ഡിതനും അറിയപ്പെടുന്ന തസവ്വുഫ്/സൂഫി ഗുരുവുമാണ്.

ഇന്തോനേഷ്യയിൽ നടന്ന ഒരു സദസ്സിൽ, ഒരു പേരും പരാമർശിക്കാതെ, തബ്‌ലീഗി ജമാഅത്തിലെ ഒരു 'വലിയ വ്യക്തി'യെ അദ്ദേഹം പരസ്യമായി വിമർശിച്ചു. ആ വ്യക്തി ഒരു 'മികച്ച പ്രഭാഷകൻ' ആയിരുന്നെങ്കിലും 'തന്റെ ഗുരുക്കന്മാരിൽ നിന്ന് സ്വയം വിച്ഛേദിക്കുകയും' ഇപ്പോൾ 'സ്വയം വഞ്ചിക്കുകയും' ചെയ്തിരിക്കുന്നു എന്നാണ് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത്.

ഇത് സംശയമില്ലാതെ മൗലാനാ സആദിനെ പരാമർശിക്കുന്നതാണ്. കാരണങ്ങൾ:

• ഈ പ്രസംഗം നടത്തുമ്പോൾ, ഹബീബ് ഉമർ പ്രത്യേകമായി 'തബ്‌ലീഗി ജമാഅത്ത്' എന്ന് പരാമർശിക്കുകയും, ഇഖ്തിലാഫിന്റെ (തബ്‌ലീഗി ജമാഅത്ത് പ്രതിസന്ധി) ഏറ്റവും രൂക്ഷമായ ഘട്ടത്തിലാണ് ഇത് നടത്തിയതും. ഇന്തോനേഷ്യക്കാരനും (ശൂറാ) തബ്‌ലീഗി ജമാഅത്ത് അംഗവുമായ ഹബീബ് സ്വാലിഹ് അൽ ജുഫ്‌രിക്ക് അടുത്തും അദ്ദേഹം ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.

• ഹബീബ് ഉമർ 'വളരെ സ്വാധീനമുള്ളതും നല്ലതുമായ ഒരു പ്രഭാഷകനെ'ക്കുറിച്ച് പരാമർശിക്കുന്നു. തബ്‌ലീഗി ജമാഅത്തിൽ, ഇത് മൗലാനാ ഇബ്രാഹീം ദേവ്‌ല, ഹാജി അബ്ദുൽ വഹാബ് സാഹിബ്, മൗലാനാ സആദ് തുടങ്ങിയ വലിയ പേരുകളാകാം.

• ആ വ്യക്തി തന്റെ ഗുരുക്കന്മാരിൽ നിന്ന് സ്വയം വിച്ഛേദിച്ചു എന്ന് ഹബീബ് ഉമർ പരാമർശിക്കുന്നു. ഇതായിരുന്നു ഏറ്റവും വലിയ സൂചന, കാരണം തന്റെ നേരിട്ടുള്ള ഗുരുക്കന്മാരായ മൗലാനാ ഇബ്രാഹീമിൽ നിന്നും മൗലാനാ യഅ്ഖൂബിൽ നിന്നും പൂർണ്ണമായി സ്വയം വിച്ഛേദിച്ചത് മൗലാനാ സആദ് മാത്രമായിരുന്നു.

ഓഡിയോ ഭാഗം [അറബി/ഇന്തോനേഷ്യൻ]

പരിഭാഷ:

ഹബീബ് ഉമർ: "ദഅ്‌വത്തിന്റെ പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ ആ കാലത്ത് വളരെ പ്രാധാന്യമുള്ളവയായിരുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, തബ്‌ലീഗി ജമാഅത്തിന് അവരുടെ പരിശ്രമത്തിന്റെ ഇഖ്‌ലാസ് മൂലം ഗണ്യമായ സ്വാധീനമുണ്ടായിരുന്നു. മാന്യനായ ശൈഖ് മുഹമ്മദ് ഇല്യാസ് ആണ് ഇത് സ്ഥാപിച്ചത്. സമൂഹത്തിൽ കാര്യമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയ മറ്റ് നിരവധി ആത്മാർത്ഥതയുള്ളവരും സത്യസന്ധരുമായ അല്ലാഹുവിന്റെ ദാഇകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.

എന്നിരുന്നാലും, ദഅ്‌വത്തിൽ ആത്മീയ പരിശുദ്ധിയുള്ള ഒരു ശൈഖുമായി ബന്ധമില്ലെങ്കിൽ, ആ ദഅ്‌വത്തിന്റെ ആത്മാവ് നഷ്ടപ്പെടും, ആ ദഅ്‌വത്ത് ഒരിക്കലും ഒരു നല്ല സ്വാധീനം ചെലുത്തുകയില്ല.

വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ്, സമൂഹത്തിൽ വളരെ സ്വാധീനമുള്ള ഒരാൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദഅ്‌വത്ത് മൂലം, അദ്ദേഹം സംസാരിക്കുമ്പോഴെല്ലാം ആഴത്തിലുള്ള ഒരു മതിപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടതിനാൽ പലരും അദ്ദേഹത്തോട് അടുക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും, തന്റെ മുന്നിൽ ധാരാളം അനുയായികൾ ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ, ഈ വ്യക്തിക്ക് അഹങ്കാരവും സ്വയം പ്രാധാന്യബോധവും വളർന്നു. തന്റെ ഗുരുവുമായുള്ള ബന്ധം അദ്ദേഹം വിച്ഛേദിക്കാൻ തീരുമാനിക്കുകയും ഒടുവിൽ സ്വയം വഞ്ചിക്കുകയും ചെയ്തു.

ഇതിന്റെ ഫലമായി, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസംഗങ്ങൾക്ക് അവയുടെ സ്വാധീനവും ആത്മാവും നഷ്ടപ്പെട്ടു, കേൾക്കുന്നവരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ ഇനി അത് ഇളക്കിവിട്ടില്ല. അതേ വ്യക്തിയാണെങ്കിലും, അതേ വസ്തുതകളോടെ അതേ പ്രസംഗങ്ങൾ തന്നെ നടത്തിയിരുന്നെങ്കിലും, തന്റെ ഗുരുവുമായി അദ്ദേഹത്തിന് ഇനി ബന്ധമുണ്ടായിരുന്നില്ല."